Η 3η Συμφωνία του Μίκη Θεοδωράκη στο Ντύσελντορφ!

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Σκέψεις προς τους νέους για το σήμερα και το αύριο της Ελλάδας

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ 85 ΧΡΟΝΙΑ
ΆΞΙΟΣ ΕΣΤΙ - Απ' τον Μεσοπόλεμο στη Χρεοκοπία, σελ 875 έως 898

Η πικρή προφητική διαπίστωση στο τέλος του προηγουμένου κεφαλαίου ήταν και το τέλος της πρώτης έκδοσης του Άξιος εστί. Τώρα όμως, το 2010, περίπου πέντε χρόνια μετά από εκείνη την έκδοση και οκτώ χρόνια μετά από την ηχογράφηση των συζητήσεων μας, συναντιόμαστε φέτος ξανά, στην επέτειο των 85 σας χρόνων. Και, η στιγμή που συναντιόμαστε, δεν είναι η καλύτερη δυνατή για την Ελλάδα. Η χώρα διέρχεται μία πολλαπλή και βαθιά κρίση, που όμοιά της δεν έχουν ξαναζήσει οι γενιές μετά τη Μεταπολίτευση.  Όχι μόνον οι έφηβοι, οι νέοι εργαζόμενοι ή οι φοιτητές, τα παιδιά που ξεκινούν τώρα τη ζωή τους, αλλά και η γενιά «αιχμής», αυτή των ανθρώπων στα πιο παραγωγικά τους χρόνια, την τέταρτη δεκαετία τους, δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Ανησυχία έχει απλωθεί παντού, φόβος και ανασφάλεια για όλα. Για την αντιμετώπιση των αναγκών της καθημερινής ζωής, για την ανεργία που καλπάζει, για το κοινωνικό κράτος, για την πολιτική σταθερότητα, για τη διατήρηση της κυριαρχίας της χώρας, για όλα... 

Από την άλλη πλευρά, εσείς, στα 85 χρόνια σας, έχετε ζήσει κατοχές, πολέμους, εμφύλιους, δικτατορίες, καταρρεύσεις κάθε μορφής κι ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί. Θέλω λοιπόν αυτό το βιβλίο να γίνει τώρα η οδός μέσα από την οποία θα μιλήσετε σε αυτούς τους νέους της σημερινής Ελλάδας, που τα έχουνε κυριολεκτικά χαμένα. Να τους πείτε όσα σας λέει εσάς η εμπειρία ζωής σας για το που βρισκόμαστε, το που πάμε, το που θέλουμε να πάμε, το πώς θα φτάσουμε ως εκεί. Να τους δώσετε έναν «οπλισμό» για να μην τους γονατίσει αυτή η κρίση, μια κατεύθυνση ελπίδας. Αν υπάρχει. Κι αυτό είναι τελικά το ερώτημα: Υπάρχει; Κι αν ναι, πού βρίσκεται; Σπεύδω εδώ να πω ότι αυτή μου η ερώτηση, δεν έχει το χαρακτήρα όλων όσων έχουν προηγηθεί. Διαφέρει κατά τούτο: Δεν έχει σκοπό να οδηγήσει σε μία συζήτηση.  Έχει σκοπό να οδηγήσει στο ξετύλιγμα της σκέψης σας χωρίς να παρεμβληθούν σ’ αυτή οι δικές μου σκέψεις και οι ασφαλώς όχι λίγες διαφωνίες, που γνωρίζετε ότι έχω με την ανάλυσή σας, ιδίως σχετικά με το ρόλο του διεθνούς παράγοντα, αλλά και στο βάρος των ευθυνών που φέρει ο ίδιος ο ελληνικός λαός για όλα αυτά..  Όμως, εδώ τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά και εκείνο που θεωρώ χρέος αυτού του βιβλίου σε αυτή τη στιγμή επί αυτού του συγκεκριμένου θέματος είναι η καταγραφή της θέσης σας. Τόσο για τους σημερινούς Έλληνες, όσο και γι’ αυτούς που θα ακολουθήσουν στις γενιές που έρχονται. Θέλω αυτή η θέση σας, σε αυτή τη στιγμή να μείνει «παγωμένη» στο χρόνο όπως ακριβώς διατυπώνεται. 

Απευθυνόμενος λοιπόν και σε εσάς αλλά και στους αναγνώστες αυτού του βιβλίου, θέλω να σας πω ότι, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, οι όποιες – δεδομένες άλλωστε - διαφωνίες και οι αντιρρήσεις μου, δε θα γίνουν ερωτήσεις. Λοιπόν, ξεκινάμε;

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ «ΛΑΪΚΗΣ» ΜΕ ΤΗ «ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ» ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Andreas Brandes, Ο Συμφωνικός Θεοδωράκης, Επίλογος, Εκδόσεις Πατάκη, 2005
 
Η συνύπαρξη της «Λαϊκής» με τη «Συμφωνική» μουσική στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη αποτελεί μια βιωματική ανάγκη γι’ αυτόν, που κάνει τον ίδιο και τη μουσική του μοναδική περίπτωση στον χώρο της διεθνούς μουσικής, καθώς κινείται συνεχώς ανάμεσα σ΄αυτούς τους δύο κόσμους προσπαθώντας να τους συνενώσει σε έναν και μοναδικό… Γεγονός που γεννά απορίες, αντιθέσεις, απορρίψεις, αλλά και θαυμασμό και εν πάση περιπτώσει δυσκολίες στην κατανόηση αυτής της μοναδικότητας.


Έως σήμερα οι συνθέτες χρησιμοποιούσαν μια από τις δύο «γλώσσες», καθώς οι Ευρωπαίοι μουσικολόγοι έχουν χαράξει ευδιάκριτα σύνορα ανάμεσα στα διάφορα είδη της μουσικής: ελαφρά, βαριά, σοβαρή, διασκεδαστική. Στη Δύση επιπλέον δεν υπάρχει Λαϊκή μουσική με την έννοια που της δίνουμε εμείς εδώ. Με τη λέξη «φολκλόρ» βάζουν στο ίδιο τσουβάλι τα δημοτικά, τα χορευτικά και τα λαϊκά, που αποτελούν κατηγορίες κατώτερες της Ευρωπαϊκής μουσικής, δηλαδή της συμφωνικής. Τώρα αν υπάρχουν, όπως σ’ εμάς, λαϊκά τραγούδια μοναδικού κάλλους, που μπορεί να μας προσφέρουν αισθητική απόλαυση ισάξια μεγάλων συμφωνικών έργων, αυτό είναι κάτι που οι μεν Ευρωπαίοι δικαιολογημένα το αγνοούν, οι δε Έλληνες ασχολούμενοι με τα θέματα της μουσικής αδικαιολόγητα αγνοούν. 


Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη στην Γερμανική εφημερίδα SUDDEUTSCHE ZEITUNG, 2006


1.- Κύριε Θεοδωράκη, μιλάτε για συμπαντική μουσική. Μπορείτε να περιγράψετε πως ακούγεται η μουσική αυτή;

Μ.Θ. Για την ακρίβεια μίλησα για την Συμπαντική Αρμονία και τον Νόμο που την καθορίζει και την ελέγχει. Κατά τον Ηράκλειτο αυτή η Αρμονία όχι μόνο απορρέει από τα αντίθετα αλλά και καθορίζεται από αυτά. Η Αρμονία, πάντοτε κατά τον Ηράκλειτο, καθορίζει το Σύμπαν «ως διευθύνουσα κατάσταση πραγμάτων», όπως επίσης «δεν είναι μόνο συμφωνία αλλά και συμφωνία του ασύμφωνου και σύγκλιση του αποκλίνοντος». Για τους Πυθαγόρειους η Αρμονία εκφράζει την καθολική οργανωτική αρχή μέσα στην οποία περικλείεται η αφανής ενέργεια και το μυστηριώδες νόημα της ύπαρξης. Όσον αφορά την Μουσική οι αρχαίοι την θεωρούσαν ως ιδανική μορφή της Αρμονίας και ζωτικό σημείο συνάντησης του ατομικού με το καθολικό. Και θεωρούσαν τον Ήχο με τον άυλο χαρακτήρα του ως ένα από τα πλέον ιδανικά μέσα για την επανασύνδεση των μύχιων δυνάμεων της ανθρώπινης ψυχικής πνευματικότητας με τα συμπαντικά αρχέτυπα της Δημιουργίας.

Όσον αφορά την «συμπαντική μουσική» υπήρξαν διάφορες θεωρίες για την «μουσική των σφαιρών». Μια απ' αυτές υποστηρίζει ότι κάποτε η περιστροφή των ουρανίων σωμάτων δημιουργούσε ήχους και όλα μαζί την λεγόμενη συμπαντική μουσική. Ο Πυθαγόρας ισχυρίζεται ότι άκουσε αυτόν τον «ήχο των σφαιρών». Μπορεί να το επιβεβαιώσω μετά από 2.500 χρόνια, γιατί κι εγώ είχα την ίδια εμπειρία. Άλλωστε έτσι ξεκίνησε για μένα το μεγάλο ταξίδι στην περιοχή των ήχων με τη βεβαιότητα ότι αποτελώ ένα απειροελάχιστο μόριο μέσα στον Ωκεανό αυτής της Συμπαντικής Αρμονίας που περιβάλλει κάθε τι το υπαρκτό από τους πλανήτες έως τα άτομα.

Συνέντευξη στον Σύλλογο Απόφοιτων του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ.


Κύριε Θεοδωράκη, εκ μέρους του Συλλόγου Αποφοίτων του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο οποίο έχουμε την τιμή να είστε και Επίτιμος Διδάκτωρ, σας ευχαριστώ που μας κάνετε αυτή τη μεγάλη τιμή να μας παραχωρήσετε μια αποκλειστική συνέντευξη.

1.- Θα ξεκινήσω την συνέντευξη ζητώντας το σχόλιό σας στο εξής γεγονός: Αν πληκτρολογήσουμε το όνομά σας σε μια μηχανή αναζήτησης του ίντερνετ, θα μας βγάλει πάνω από ένα εκατομμύριο καταχωρήσεις, προερχόμενες σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου. Περιγράψτε μας λίγο το συναίσθημα του να είναι κάποιος διάσημος σε παγκόσμιο επίπεδο κύριε Θεοδωράκη.

Μ.Θ. Τι μπορώ να πω; Είναι οπωσδήποτε μια μεγάλη ικανοποίηση.

2.- Είναι γνωστό ότι περάσατε μεγάλο μέρος της ζωής σας στο Παρίσι, όπου και μαθητεύσατε δίπλα στον μεγάλο Γάλλο μοντερνιστή Ολιβιέ Μεσσιάν. Θα θέλατε να μας μιλήσετε λίγο για αυτή την εμπειρία;

Μ.Θ. Όταν πήγα στο Παρίσι, είχα ήδη γράψει μερικά από τα πιο σημαντικά έργα μου έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές μου στο Ωδείο Αθηνών. Πέρα από τις σπουδές και τη σύνθεση είχα αναλύσει σχολαστικά πάρα πολλά έργα από τον Μπαχ έως τον Στραβίνσκυ και τον Σοστακόβιτς. Έτσι, «Παρίσι» σήμαινε για μένα κυρίως ένα χώρο στον οποίο θα ήμουν ελεύθερος και απερίσπαστος να συνεχίσω την μουσική σύνθεση.

Τα λέω αυτά για να εξηγήσω ότι η σχέση μου με την τάξη του Μεσσιάν οριοθετήθηκε από μια παγιωμένη προσωπική αντίληψη για την Μουσική, που ήρθε σε σύγκρουση από κάθε άποψη (μουσική, αισθητική, ιδεολογική, ακόμα και ανθρώπινη) με έναν κόσμο εντελώς ξένο προς εμένα.

Τα μόνα στοιχεία που αποκόμισα είναι ορισμένες τεχνικές, που με βοήθησαν στην προσπάθειά μου να βελτιώσω τα μέσα σύνθεσης και να οδηγηθώ τελικά στην θεωρία πρώτα και μετά στην εφαρμογή της τεχνικής των «Τετραχόρδων».

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Ένας ισμός, για αυτούς που μισούν τους ισμούς...




Αγαπητοί αναγνώστες,

Μετά από 60 και πλέον ημέρες λειτουργίας της ιστοσελίδας «Theodorakism - Θεοδωρακισμός», έχουμε λάβει αρκετά μηνύματα από επισκέπτες, με τις εντυπώσεις τους για το νέο, εξαιρετικά δύσκολο, αλλά συνάμα ωραίο ξεκίνημα, που αφορά στην προσπάθεια δημιουργίας μιας ενιαίας φιλοσοφίας και ιδεολογίας, πάνω στη μοναδική «θεοδωρακική» σκέψη.

Κάποια από αυτά, αφορούσαν στην επιλογή του ονόματος της ιστοσελίδας, ως «Theodorakism» και «Θεοδωρακισμός» στα Eλληνικά.

Κάποιους τους ξένισε και κάποιους τους ενθουσίασε.

Ορίστε πως προέκυψε.

Η αρχική ιδέα μας γεννήθηκε όταν είδαμε γραμμένο στα αγγλικά το όνομα του Μίκη Θεοδωράκη, με την εξής μορφή: "Theodorakis Μ". Συνειρμικά, εμφανίστηκε η λέξη "Theodorakism", με τη κατάληξη ism να αποδίδεται στα Eλληνικά ως ισμός!

Αναλογιζόμενοι την ουσιαστική εναντίωση του Μίκη Θεοδωράκη στους κοινωνικούς και θρησκευτικούς «ισμούς» και δόγματα (δείτε: ομιλία 11/09/1990 «βρισκόμαστε μπροστά στην απομυθοποίηση των τίτλων, των ετικετών και των ισμών»), θεωρήσαμε μεγάλη πρόκληση την επιλογή του λογοπαίγνιου «Θεοδωρακισμός», εκ του Theodorakis M >>> Theodorakism!

Ένας ισμός, στα πρότυπα του "Πολιτισμού", του "Ανθρωπισμού", του "Ολυμπισμού" και του "Δελφισμού"...

Ένας ισμός, για αυτούς που μισούν τους ισμούς!

Οι Συντελεστές του Θεοδωρακισμού


"ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ" - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ




Έχει ήδη κυκλοφορήσει το 160ο τεύχος του εξαιρετικού «ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ», αφιερωμένο στον Μίκη Θεοδωράκη!  Ένα τεύχος που προσφέρει στον αναγνώστη μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να γνωρίσει το μεγαλείο του Μίκη Θεοδωράκη, μέσα από κείμενα καταξιωμένων του είδους τους προσωπικοτήτων και συνεργατών του. Σας παραθέτουμε αποσπάσματα από το τεύχος και προτρέπουμε κάθε φίλο που επιθυμεί να γνωρίσει καλλίτερα τις λιγότερο γνωστές πτυχές του μεγάλου Μίκη Θεοδωράκη, να το προμηθευτεί…

Οι Συντελεστές του Θεοδωρακισμού



ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ - Μίκης Θεοδωράκης


ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ 85 ΧΡΟΝΙΑ
ΆΞΙΟΣ ΕΣΤΙ - Απ' τον Μεσοπόλεμο στη Χρεοκοπία, σελ 926 έως 931 

Σαν αποτέλεσμα του πανελλαδικού ξεσηκωμού για την υπεράσπιση της Ελληνικότητας και την καταδίκη αυτής της προληπτικής για την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού ενέργειας, η Κυβέρνηση Καραμανλή υποχρεώθηκε να αποσύρει το βιβλίο της κ. Ρεπούση, το δε εκλογικό σώμα τιμώρησε βαριά την υπεύθυνη Υπουργό - αξιολογότατη κατά τα άλλα - με την άρνησή του να την ψηφίσει και να τη θέσει έτσι εκτός Βουλής...


ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, Εκδόσεις Προσκήνιο, σελ 295 έως 318


Κάτω από την κλιμάκωση των αντιθέσεων και των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων η Ενωμένη Αριστερά διαλύθηκε μέσα σε λίγους μήνες. Μετέωρος, για μια ακόμη φορά, κομματικά ο Θεοδωράκης πρωτοστάτησε στην ανασύνταξη των δυνάμεων της ΕΔΑ στην ηγεσία της οποίας εκλέχτηκε μαζί με τον Ηλιού, Γλέζο, Ηλιόπουλο, Λεντάκη, Κατριβάνο και άλλα στελέχη. Κι ενώ η κυβέρνηση Καραμανλή προχωρούσε στην αποχουντοποίηση, μετά τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, η Αριστερά, κατά τον Γρηγ. Φαράκο, “με τη μεταπολίτευση έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να αναδειχθεί στη δεκαετία του '70 ισχυρή, προοδευτικά εκσυγχρονιστική πολιτική δύναμη της χώρας. Το μεγαλύτερο μέρος των ευθυνών ανήκει στο ΚΚΕ...”. Πράγματι η 2η Ολομέλεια της ΚΕ εστράφη κοντόφθαλμα εναντίον της αναθεωρητικής ομάδας του ΚΚ Εσ. Και της ΕΔΑ επιτείνοντας την αντιπαράθεση στους κόλπους του λαϊκού Κινήματος.

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Σαν πρόλογος - του Ροζέ Γκαρωντύ

Ἡ μορφωτική ἐπανάσταση στήν Εὐρώπη ἔχει ἕνα πρό­σωπο, τοῦ Μίκη Θεοδωράκη

Ἡ μορφωτική ἐπανάσταση δέν εἶναι μό­νο μιά ἐπανάσταση μέσα στό­ν πολιτισμό­ –σάν νά ἦταν ἡ
μόρφωση ἕνας τομέας χωρισμένος ἀπό­ τήν καθημερινή ζωή–, οὔτε μιά ἐπανάσταση μέ μέσο τή μόρφωση –πού ἔτσι θά παρουσιαζό­ταν ἔξω καί πίσω ἀπό­ τούς λαϊκούς ἀγῶνες–, εἶναι ἡ ἑνό­τητα τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς ἐπανάστασης: ἡ ὑψηλό­τερη μό­ρφωση, αὐτή πού καλεῖ καθένα μας ν’ ἀλλάξει τή ζωή του, γίνεται ἀγαθό­ κοινό­ γιά ὅλον τό­ λαό­ καί ἡ ψυχή τοῦ ἀγώνα του γιά ν’ ἀλλάξει τό­ν κό­σμο.


Μίκης Θεοδωράκης: Είναι Ντροπή

Αγαπητοί Αναγνώστες,
Παραθέτουμε μια παλαιότερη δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη. Προσέξτε την ημερομηνία της δήλωσης. Ήταν τότε που κανένας δεν είχε καταλάβει τι είναι το μνημόνιο, τι είναι η τρόικα, τι είναι το ΔΝΤ... Ήταν τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ήσαν ακόμα πανίσχυροι και έξω από κάθε κριτική. Ήταν τότε που κανένας δεν είχε καταλάβει που αποσκοπούσαν και τι αποτελέσματα θα είχαν όλες αυτές οι πολιτικές και συνταγές. Ήταν η χρονιά που ο Θεοδωράκης βγήκε και πάλι μπροστά, πρώτος και μόνος, ενάντια σε αυτά που ερχόντουσαν με αστραπιαία ταχύτητα, αλλά παρόλα αυτά κανένας δεν τα έβλεπε... Ως συνήθως, για άλλη μια φορά δεν εισακούστηκε. Τα αποτελέσματα 3 ολόκληρα χρόνια μετά, τα ζει στο πετσί του καθημερινά ο Ελληνικός λαός... 

Οι Συντελεστές του Θεοδωρακισμού
 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ

 Ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη

Η Δημοκρατία είναι, 2.500 χρόνια μετά τον Κλεισθένη, το ζητούμενο για όλη την ανθρωπότητα. Το κείμενο αυτό είναι το περιεχόμενο ομιλίας του (11.9.1990) και διαπνέεται από τις ιδέες που παρουσίασε με το “Αντιμανιφέστο” του.

O βασικός Νόμος του Σύμπαντος είναι η Αρμονία. Ο βασικός Νόμος της ανθρώπινης κοινωνίας είναι η Δημοκρατία.

Με τη διαφορά ότι ο πρώτος είναι αντικειμενικός, ενώ ο δεύτερος υποκειμενικός.

Ο πρώτος υπάρχει. Ο δεύτερος δημιουργείται από τους ίδιους τους ανθρώπους και εφαρμόζεται με την ελεύθερη βούλησή τους.

Αυτό το ιστορικό δημιούργημα, τη Δημοκρατία, τιμούμε σήμερα.

Πριν από 2.500 χρόνια, κάτω από τον ουρανό της Αττικής ο άνθρωπος θέσπισε τον βασικό νόμο της κοινωνίας στην προσπάθειά του να μεταφέρει τους νόμους της παγκόσμιας, της συμπαντικής αρμονίας στις σχέσεις ανθρώπου με άνθρωπο.

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Το κόμμα και η ιδεολογία

ΣΗΜΕΙΩΜΑ - ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Μίκης Θεοδωράκης απελευθερώθηκε τον Απρίλιο του 1970. Όσο καιρό βρισκόταν στο στρατόπεδο Ωρωπού παρέμεινε ανεξάρτητος απέναντι στις διασπασμένες σε τρία κόμματα δυνάμεις του ΚΚΕ-ΕΔΑ. Εκλεγμένος από όλους ως εκπρόσωπος-σύνδεσμος με την φρουρά, πάλευε για την βελτίωση των συνθηκών κράτησης και για την ενότητα των τριών παρατάξεων (ΚΚΕ, ΚΚΕ εσωτερικού και Χάους) προτείνοντας κοινές δράσεις τόσο στρατοπεδικού όσο και αντιστασιακού χαρακτήρα. Όταν πρότεινε να γίνει σε όλα τα στρατόπεδα και τις φυλακές γενική απεργία πείνας εν όψει του Πάσχα του 1970, παρά το ότι ο Γρηγόρης Φαράκος ασπάσθηκε την πρόταση αρχικά, εν τούτοις η οργάνωση του ΚΚΕ του στρατοπέδου διέταξε την απομόνωση του Θεοδωράκη, γεγονός που εκτός των άλλων δημιούργησε άμεσο κίνδυνο για την υγεία του, αφού η αναζωπύρωση της φυματίωσης με τις συνεχείς αιμοπτύσεις καθιστούσε αναγκαία την βοήθεια των συντρόφων του.
Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την απόρριψη της πρότασής του για μια ενέργεια αντίστασης με τη συμμετοχή χιλιάδων κρατουμένων που θα έφερνε στο προσκήνιο της διεθνούς κοινής γνώμης το ελληνικό πρόβλημα, τον ανάγκασαν να κάνει την γνωστή δήλωση καυτηριάζοντας δημόσια την διασπαστική και αντι-αγωνιστική πολιτική του ΚΚΕ.
Έτσι όταν βρέθηκε ελεύθερος στο Παρίσι, επέλεξε την συνεργασία με το ΚΚΕ εσωτερικού, με το οποίο συμφώνησε κατ’ αρχάς για τους στόχους της αντίστασης και τον ρόλο του ΠΑΜ. Έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου και με την ιδιότητα αυτή συνέταξε το κείμενο που δημοσιεύουμε παρακάτω.


1970 Το κόμμα και η ιδεολογία 
Κόμμα και κίνημα
Ιούλιος 1970

Πηγή: Το Χρέος, Τόμος Β, σελ 451 έως 456
Εκδόσεις: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

Σύμφωνα με την τελευταία απόφαση του Γραφείου της ΚΕ, ένας ευρύτατος διάλογος πρόκειται ν' αρχίσει σ' όλη την έκταση του κόμματός μας γύρω από τα κορυφαία ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά μας προβλήματα. Εμπνευστής και συντονιστής αυτής της δημιουργικής ιδεολογικής ζύμωσης θα είναι η ΚΕ, το Γραφείο, η Ιδεολογική Επιτροπή, η Κομμουνιστική Επιθεώρηση (ΚΟΜΕΠ). Τα κατασταλάγματα απ' αυτή τη μεγάλη συζήτηση θ' αποτελέσουν τις αληθινές βάσεις πάνω στις οποίες θα στηριχθεί το Έκτακτο Συνέδριο του κόμματος. Ως μια μικρή συμβολή στον προβληματισμό μας, ας μου επιτραπεί να εκθέσω μερικές μου σκέψεις – θέσεις σχετικά με τις σχέσεις που πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρχουν ανάμεσα στο κόμμα και το κίνημα.

Σπονδυλική στήλη του ΠΑΜ (κίνημα) είναι οι κομμουνιστές (κόμμα).

Κεντρικό καθήκον των Ελλήνων κομμουνιστών είναι:
 
1
1) Σήμερα η αντίσταση.
2) Αύριο η δημοκρατία.
3) Μεθαύριο ο σοσιαλισμός.

2
Και στους τρεις σταθμούς δεν θα πάνε μόνοι, αλλά μαζί με το ευρύτερο λαϊκό κίνημα που δημιουργούν γύρω τους. Μαζί με τις ιστορικές κάθε φορά συμμαχίες.

3
Σήμερα όλοι οι Έλληνες κομμουνιστές δουλεύουν μέσα στο ΠΑΜ. Το ΠΑΜ είναι η πλατιά αντιστασιακή οργάνωση που δημιουργείται γύρω από έναν κεντρικό άξονα: την ένωση των Ελλήνων κομμουνιστών.

ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΩΝ



Για ένα Πατριωτικό – Δημοκρατικό Μέτωπο της Ελληνικής Νεολαίας

Εμείς οι νέοι και οι νέες της Ελλάδας!

1. Θέλουμε την Ελλάδα Ελεύθερη, Ανεξάρτητη, Αδέσμευτη, Κυρίαρχη. Θέλουμε τη νεολαία της Ελλάδας ελεύθερη και απερίσπαστη να δρα δημιουργικά για το ευτυχισμένο και ειρηνικό μέλλον της.

2. Θέλουμε Ελληνική Εξωτερική Πολιτική. Χωρίς προκαταλήψεις και δεσμεύσεις. Ίση και ίδια απέναντι σε όλους τους ειρηνόφιλους Λαούς της γης. Με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, την υπεράσπιση της Ειρήνης και τα Δικαιώματα των Λαών. Θέλουμε την Πατρίδα μας φορέα Ειρήνης και δημιουργικής συνεργασίας στα Βαλκάνια.

3. Θέλουμε την Ελλάδα χωρίς ξένες στρατιωτικές βάσεις, απαλλαγμένη από ταπεινωτικά στρατιωτικά σύμφωνα, ουδέτερη, να κρίνει κάθε φορά η ίδια τα διεθνή γεγονότα και να παίρνει θέση σύμφωνα με τα συμφέροντα του ελληνικού Λαού, της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και του Ανθρωπισμού.

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΔΕΛΦΙΚΗ ΙΔΕΑ - του Μίκη Θεοδωράκη


Ο Πολιτικός Θεοδωράκης, Εκδόσεις Προσκήνιο, σελ 433 έως 440

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α'

Ο Ευρωπαϊκός Πολιτισμός στην επόμενη δεκαετία (έως το 2000)

- Ο Πολιτισμός σε συνθήκες Μεταβιομηχανικής – Μεταμαρξιστικής εποχής.
- Πως λειτουργεί η σύγχρονη κοινωνία.
- Πολιτισμός και νέες κοινωνικές σχέσεις.
- Κλειδί: Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Σήμερα μπορεί πια να υποστηριχθεί, ότι πραγματικά δημοκρατικό καθεστώς και πραγματική κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη υπάρχει μόνο όταν οι σχέσεις παραγωγής είναι τόσες και τέτοιες, ώστε να εξασφαλίζεται σε όλα τα μέλη της κοινωνίας ποσοτικά μεγάλος και ποιοτικά πλούσιος ελεύθερος χρόνος. Αυτός ο ποιοτικά και ποσοτικά απαραίτητος ελεύθερος χρόνος μπορεί να πλουτίσει τον απλό πολίτη με όλη την αναγκαία σωματική, πνευματική και ψυχική δύναμη, ώστε να μπορεί να απολαμβάνει τα αγαθά της ζωής, της φύσης και του ανθρώπινου πολιτισμού, την πνευματική κυρίως δημιουργία, τόσο την παραδοσιακή όσο και τη σύγχρονη. Αυτή η δυνατότητα μπορεί να τον μετατρέψει σε δύναμη ιστορικά ικανή, που μέσα της θα αναπτυχθούν οι σπόροι του νέου πολιτισμού. 

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

O Πολιτικός Θεοδωράκης, Εκδόσεις Προσκήνιο, σελ 164 έως 184.

Φθάνοντας στο Παρίσι, τον Απρίλιο του 1970, ο Θεοδωράκης είχε πλήρη συναίσθηση των πατριωτικών υποχρεώσεών του για την οργάνωση ενιαίου αντιστασιακού αγώνα εναντίον των συνταγματαρχών: - Φτάνω στο Παρίσι και η μόνη που μπόρεσε να μπει εκεί που με είχε ο Σρεμπέρ, ήταν η Μελίνα Μερκούρη. Συγκεκριμένα μου είπε: “είσαι ο αναμφισβήτητος ηγέτης της Αντίστασης σήμερα. Εκείνο που έχω να σου προτείνω, είναι να έχεις κοντά σου τον Ντασσέν, που είναι κομμουνιστής. Μαζί του πιστεύω ότι θα μπορέσετε να εκπληρώσετε αυτή την ιστορική αποστολή, την απελευθέρωση της Ελλάδας”. Αυτά μου είπε τότε η Μελίνα. Ήρθε επίσης και ο Χριστόφορος Αργυρόπουλος, που τον παρακάλεσα να μείνει μαζί μου για να έχω ένα φίλο, να μην είμαι μόνος, και μετά ο Δημήτρης Καραχάλιος. Δεν είχα κανέναν άλλον.


Ἡ κρίσιμη μάχη γιά τό ὁριστικό τέλος τῆς ἐξάρτησης



ΤΟ ΧΡΕΟΣ, Τόμος Β', Σελ 822 έως 825

Ἀθήνα, 1 Αὐγούστου 1974

1

Τό βασικό πρόβλημα τῆς χώρας μας σήμερα, ὅπως καί χτές, παραμένει τό πρόβλημα τῆς ἐξάρτησης.
Ὁ ξένος παράγοντας ἔδειξε ὅτι οἱ Ἀμερικανοί ἐλέγχουν σέ ἀσφυκτικό βαθμό ὅλα τά σημαντικά καί, κυρίως, ὅλα τά δυναμικά «κέντρα ἀποφάσεων», ἀπό ὅπου διαμορφώνεται ἡ ἐθνική ζωή τῆς χώρας. Δέν θά ποῦμε αὐτή τή στιγμή τίνος εἶναι τό λάθος. Ἐκεῖνο πού μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι νά δοῦμε τί ἔγινε στό πρόσφατο παρελθόν, πῶς καί γιατί ἔγινε, γιά νά ἀπαντήσουμε στό ἐρώτημα τί πρέπει νά κάνουμε.

Τό συμπέρασμα ἑφτά χρόνων δικτατορικῆς διακυβέρνησης εἶναι ὅτι ἡ κατάργηση τοῦ λαοῦ ὡς κύριου παράγοντα στή διαμόρφωση τῆς πολιτικῆς ζωῆς μᾶς ὁδήγησε, μέ μαθηματική ἀκρίβεια, στό χεῖλος τῆς ἐθνικῆς καταστροφῆς.

Ὅμως, ἡ χουντική διακυβέρνηση εἶχε αὐτό τό χαρακτηριστικό: ὅτι, δηλαδή, δέν ἦταν τίποτε ἄλλο παρά τό ὄργανο μέσω τοῦ ὁποίου οἱ Ἀμερικανοί ἐφάρμοζαν τήν πολιτική τους στήν Ἑλλάδα. Τό ὄργανο ὅμως αὐτό, ἀποκομμένο καθώς ἦταν ἀπό τόν ἑλληνικό λαό, ὁδηγήθηκε ἀπό λάθος σέ λάθος, ἀπό στραβοπάτημα σέ στραβοπάτημα, ὥς τίς δύο τελευταῖες ἐγκληματικές του πράξεις στό Πολυτεχνεῖο καί στήν Κύπρο. Ἀπό τίς μέρες τοῦ ἡρωικοῦ Νοέμβρη ὥς τό Κυπριακό, τό σύστημα τῆς ἀμερικανοκρατίας εἶχε πιά μπεῖ σέ βαθιά κρίση. Κι ὅταν αὐτή ἡ κρίση πῆρε διεθνεῖς διαστάσεις μέ τήν εἰσβολή τῶν Τούρκων στήν Κύπρο, οἱ Ἀμερικανοί κατάλαβαν ὅτι ἡ στρατιωτική δικτατορία δέν ἔκανε τίποτε ἄλλο παρά νά ὑπονομεύει καί νά δυναμιτίζει τά θεμέλια τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς: μιά σπίθα θά μποροῦσε νά τινάξει στόν ἀέρα τήν Ἑλλάδα, καί κοντά σ’ αὐτήν, ποιός ξέρει, τή νοτιοανατολική πτέρυγα τοῦ ΝΑΤΟ κ.λπ.

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Aνακοίνωση Θεοδωρακισμού



Αγαπητοί Αναγνώστες, Συναγωνιστές και Φίλοι,

Ο Θεοδωρακισμός ξεπέρασε ήδη τις 5000 επισκέψεις.

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς για την στήριξη που παρέχετε στο ιστολόγιο, το οποίο σύντομα θα μετατραπεί σε ιστοσελίδα. 

Σας ευχαριστούμε για την στήριξη που παρέχετε στον Μίκη Θεοδωράκη και στις προσπάθειες που κάνετε, ώστε όλοι μαζί να συμβάλλουμε στην διάδοση του έργου του και στην γένεση της Νέας Παναθρώπινης Ιδεολογίας, της Ιδεολογίας του Θεοδωρακισμού.

Οι Συντελεστές του Θεοδωρακισμού
11/10/2013

Μίκης Θεοδωράκης για το Εβραϊκό ζήτημα (δ)

Επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη προς το ΚΙΣΕ (Κεντρικο Ισραηλιτικό Συμβούλιο)

Αγαπητοί φίλοι,
Διάβασα στο διαδίκτυο ανακοίνωσή σας με αφορμή την ματαίωση από την Πρόεδρο του Αυστριακού Κοινοβουλίου εκτέλεσης του έργου μου “Mauthausen” σε ποίηση του Ιάκωβου Καμπανέλλη κατά την τελετή Μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού.

Γιατί επιμένετε σώνει και καλά να με κάνετε εχθρό των Εβραίων; Γιατί δεν σας αρέσει η αλήθεια, που με θέλει Άνθρωπο-Σύμβολο στον αγώνα κάθε είδους αντιρατσισμού και φυσικά αντιεβραϊσμού- αντισημιτισμού;

Μίκης Θεοδωράκης για το Εβραϊκό ζήτημα (γ)

Είμαι Έλληνας και γι’ αυτό υπερήφανος γιατί είμαστε ο μοναδικός λαός στην Ευρώπη που την εποχή της γερμανικής κατοχής (1941-44) όχι μόνο δεν διώξαμε του Εβραίους αλλά αντίθετα προστατέψαμε με όλα μας τα μέσα τη ζωή τους.

Εγώ προσωπικά, παρτιζάνος του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) την εποχή εκείνη, θυμάμαι ότι είχαμε υπό την προστασία μας πολλές οικογένειες Ελλήνων Εβραίων, δώσαμε μάχες με τα SS για να τους σώσουμε και γι’ αυτό είχαμε πολλά θύματα.

Μίκης Θεοδωράκης για το Εβραϊκό ζήτημα (β)

Η βασική θεωρία του Ναζισμού υπήρξε ο Ρατσισμός, που δεν περιελάμβανε μόνο τους Εβραίους αλλά κάθε έναν που δεν ήταν Άρειος. Τσιγγάνοι, Ρώσοι, Ουκρανοί, Έλληνες, Σέρβοι είχαν συνολικά τριάντα εκατομμύρια θύματα κυρίως μέσα σε στρατόπεδα θανάτου.

Σε αναλογία πληθυσμού οι Εβραίοι με τα 6 εκατομμύρια θύματα είχαν τους περισσότερους νεκρούς. Γι’ αυτό και ονόμασαν ολοκαύτωμα την απώλειά τους.

Μίκης Θεοδωράκης για το Εβραϊκό ζήτημα (α)

Η γνώμη μου για τον ισραηλινό λαό ήταν πάντα γνωστή - όπως άλλωστε και για όλα τα θέματα - και ειλικρινά απορώ για ποιον λόγο τώρα δημιουργήθηκε τόσος θόρυβος σαν να άκουσαν κάτι για πρώτη φορά. Ίσως κάποιοι να θεώρησαν κατάλληλη γι αυτούς τη στιγμή να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον μου.

Ήμουν πάντα στο πλευρό των αδυνάτων, των αγωνιζόμενων για τα δίκαιά τους λαών. Και μεταξύ αυτών και του ισραηλινού λαού. Τραγούδησα τα πάθη του όσο μπόρεσα καλύτερα. Ήμουν πάντα υπέρ της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών. Και το απέδειξα έμπρακτα, μεταξύ άλλων και όταν ανέλαβα ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Αλόν και Αραφάτ στα γεγονότα του 1972.

Τέλος στην Προδοσία και στην ασχήμια - Δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη

Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός Πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της. Ακόμα κι αυτών -όπως η Ελλάδα- που δεν υπακούνε τυφλά τις εντολές της. Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος (μη υποτελής) και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα. Μετά θα ΄ρθει η σειρά των «άτακτων», της Νότιας Αμερικής. Ένας νέος θανάσιμος κίνδυνος, πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σαν χταπόδι, κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας. 

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

Ιερισσός - Δήλωση - Οδηγία


Ειδικά για τους Έλληνες που έχουν την ευλογία να ζουν σε ένα φυσικό περιβάλλον θεϊκού κάλλους, η αγάπη, ο σεβασμός και η προστασία της φύσης πρέπει να είναι το πρώτο και σπουδαιότερο καθήκον.

Έχω δηλώσει για το Αιγαίο ότι θα πρέπει να παραμείνει αλώβητο από αναζητήσεις, εξορύξεις και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων εκτιμώντας ότι η φυσική ομορφιά του είναι απείρως πιο πολύτιμη από οποιαδήποτε οικονομική ωφέλεια.


Η Σπίθα και η τακτική της σαλαμοποίησης - Του Μίκη Θεοδωράκη

Από τη στιγμή που πάτησε το πόδι της στη χώρα μας η Τρόικα, όλες οι αποφάσεις της έχουν τηρηθεί από την εκάστοτε Κυβέρνηση και Βουλή, δηλαδή από το σημερινό Σύστημα Εξουσίας, στο ακέραιο. Για κάθε περίπτωση εφαρμόζεται... σχολαστικά το ίδιο σενάριο. Η Τρόικα αναγγέλλει το νέο μέτρο, στα κανάλια αρχίζουν οι συζητήσεις, στα κόμματα ξεκινούν οι ζυμώσεις, στη Βουλή γίνονται οι γνωστές αψιμαχίες και τελικά το μέτρο ψηφίζεται και εφαρμόζεται.


Στην αρχή ο Λαός είχε ελπίδες ότι με τη μαζική παρουσία του μπροστά στη Βουλή θα επηρέαζε την ψηφοφορία. Σιγά-σιγά όμως απογοητεύτηκε και μετά τη μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 12 Φεβρουαρίου του 2012 έπαψε πια να πιστεύει στον εαυτό του. Τρόικα και Κυβέρνηση πήραν θάρρος και τα μέτρα άρχισαν να γίνονται ολοένα και πιο σκληρά.


Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Ένας ποιητής έφτιαξε την επανάσταση

Μίκης Θεοδωράκης 85 Χρόνια, ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙ, ο συνθέτης αφηγείται τη ζωή του στον Γεώργιο Π. Μαλούχο και μιλά για την ιστορία της νεότερης Ελλάδας. 
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, σελ 209 έως 219


Συνεχίζοντας την περιήγησή μας στην ελληνική ιστορία, φτάνουμε τώρα στην καρδιά της ουσίας του “φαινομένου Θεοδωράκη”, σε αυτό το ανεπανάληπτο του πώς κανείς μπορεί να εκφράσει έναν ολόκληρο λαό μέσα από τη μουσική του.

Εγώ δεν έχω ανάγκη να πάρω τον κομμουνισμό ή τον οποιοδήποτε -ισμό, γιατί εγώ ως Έλληνας έχω βιώσει την παράδοση των δημοκρατικών αρχών που διείπαν όλο το ελληνικό έθνος στις τρεις χιλιάδες χρόνια. Διότι η Ελλάδα είχε δημοκρατικές διαδικασίες στις τοπικές κοινωνίες. Εγώ τη δημοκρατία την έζησα από το κύτταρό μου, μέσα στο σπίτι μου, μέσα στη γειτονιά μου, δηλαδή η δημοκρατία για τους Έλληνες ήταν στάση ζωής. Εγώ δεν είδα πουθενά βαρόνους. Δεν είδα ποτέ να έρχεται ο πρίγκιπας με την άμαξα και να είναι κάτω οι μουζίκοι και να του φιλάν τα πόδια.

Αντίστροφη μέτρηση II: Πως φτάσαμε στο Δεκέμβρη του '44


Μίκης Θεοδωράκης 85 Χρόνια, ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙ, ο συνθέτης αφηγείται τη ζωή του στον Γεώργιο Π. Μαλούχο και μιλά για την ιστορία της νεότερης Ελλάδας. ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, σελ 101 έως 112

 

 

Οι Γερμανοί φεύγουν, έρχονται οι Άγγλοι και η Ελλάδα βρίσκεται σε μια παραζάλη. Ο Μίκης Θεοδωράκης αρχίζει να μας διηγείται πώς αυτή η χώρα ήταν η μόνη στην Ευρώπη η οποία συνέχισε τον πόλεμο με έναν ακόμη χειρότερο πόλεμο, τον εμφύλιο. Πώς φτάσαμε σε αυτά τα γεγονότα;

Στην Αριστερά θυμάμαι ότι κάναμε συζητήσεις μέσα στα σπίτια που είχαμε επιτάξει και τα είχαμε κάνει στρατώνες του ΕΛΑΣ. Ο ΕΛΑΣ ήταν σε σπίτια κανονικά, μέσα σε πολυκατοικίες. Εκεί λοιπόν κάναμε συζητήσεις. Ήμασταν μοιρασμένοι τα δύο. Οι μισοί έλεγαν “Ο Τσόρτσιλ είναι καλός”, οι άλλοι μισοί έλεγαν “Όχι, ο Τσόρτσιλ είναι κακός”.

Εσείς τι πιστεύατε;

Εγώ πιο πολύ ήθελα να πιστεύω ότι είναι καλός. Κατέβηκα και εγώ κάτω στη λεωφόρο Συγγρού, όταν ήρθαν οι Εγγλέζοι, φωνάζαμε, κάναμε...

Να πούμε εδώ ότι οι Εγγλέζοι ήρθαν πριν τον Γεώργιο Παπανδρέου στην Αθήνα. Έτσι δεν είναι; Πρώτα ήρθαν αυτοί να διασφαλίσουν την κατάσταση και μετά ήρθαν οι Έλληνες εξόριστοι πολιτικοί.

Εγώ ότι έκανα το έκανα με όλη μου την καρδιά. Ήμουν βουτηγμένος πολύ στη μουσική, ήμουν... βουτηγμένος στην Αντίσταση 100%, ήμουν βουτηγμένος με την Μυρτώ 100%. Ήταν τα τρία, ας πούμε, μέτωπά μου.

Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Δήλωση Μίκη Θεοδωράκη για την Τελετή Λήξης του Σπάρταθλον 2013




 «Οι σημερινοί Έλληνες δεν ακολουθούν το παράδειγμα της Σπάρτης»

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω σε μια τόσο ξεχωριστή στιγμή, κατά την οποία αναπλάθεται η Ιστορική μας Μνήμη με πρωταγωνιστές τους 300 Σπαρτιάτες που θυσιάστηκαν για τα πιο μεγάλα ιδανικά του ανθρώπου: την Πατρίδα και την Ελευθερία.


Ένα σπίτι για να στεγάσουν τα όνειρα και τους κόπους τους


Η σημερινή μας ανάρτηση - καθώς και η επόμενη, αν δεν ανατρέψουν τη ροή απρόβλεπτα γεγονότα - είναι αφιερωμένη και πάλι στο Γιάννη Θεοδωράκη.

Αυτή τη φορά, θα αναρτήσουμε ένα ρεπορτάζ που είχε κάνει στις παράγκες της Δραπετσώνας, το 1961 θαρρώ. Το "ψαρέψαμε" από τους "ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ".

Χαρακτηριστικό γνώρισμα του Γιάννη ήταν ότι έκανε πάντα μαχητικό ρεπορτάζ. Δεν έδινε ανταποκρίσεις από το τηλέφωνο ή το γραφείο του. Έβγαινε στο δρόμο, στο πεζοδρόμιο, ανάμεσα στον κόσμο, μαζί μ' αυτούς που διεκδικούσαν, που πονούσαν, που μάχονταν για το δίκιο τους, για μια καλύτερη ζωή.

Τότε δινόταν η «μάχη της παράγκας». Ζωές αφημένες στη μοίρα τους, που είχαν στεγάσει την αξιοπρέπειά τους σε λαμαρίνες περιμένοντας να γίνουν πράξη οι κρατικές υποσχέσεις. Άνθρωποι διωγμένοι από τα εδάφη όπου ζούσαν και στριμωγμένοι σε άθλιες συνθήκες στις παραγκουπόλεις της πρωτεύουσας. Άνθρωποι περήφανοι και δυναμικοί καταδικασμένοι στη μιζέρια και στην αθλιότητα.