Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Ντροπή σε όλους εμάς...

του Κωστάκη Αντωνίου

Λαός που ζει στην πνευματική και
οικονομική φτώχεια, πνευματικοί
άνθρωποι που κατάντησαν δημόσιοι
υπάλληλοι και ΜΜΕ που εξελίχθησαν
σε βαποράκια των πολιτικών

O διαπρεπής Συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης,  σε γνωμάτευση του, θεωρεί ότι η συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου στη Διάσκεψη της Ελβετίας "συνιστά διεθνή αναγνώριση του λόγου τρίτων κρατών επί της Κύπρου" και τη χαρακτηρίζει παράνομη και αντίθετη με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο τα δε αποτελέσματα της άκυρα.

Ο Γεωπολιτικός Αναλυτής και αρθρογράφος- συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος,  σε άρθρο του στη Σημερινή της Κυριακής, χαρακτηρίζει τη Διάσκεψη ως "βαρύτατο έγκλημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας". Και εξηγεί: "Υφαρπάσσει την ύψιστη συντακτική εξουσία που έχει μόνον ο κυπριακός λαός και κανείς άλλος, αποδίδοντας την σε διάσκεψη όπου συμμετέχουν τρία ξένα κράτη. Δεν είναι μόνο παράνομη, είναι και παράλογη. Καλούνται Βρετανία και Τουρκία, δύο κράτη με αιώνες βλέψεων στο νησί, που υποκίνησαν τη διαμάχη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, διεξήγαγαν αιματηρούς πολέμους εναντίον της Κύπρου, να συμβάλουν στη λύση του προβλήματος  που δημιούργησαν. Μόνο να  αποτελειώσουν την Κύπρο μπορούν αυτοί. Αθήνα και Λευκωσία δεν έδωσαν καμία πειστική εξήγηση γιατί απεδέχθησαν μια τουρκική πρόταση που αρνούνταν όλες οι μέχρι τώρα ελληνικές και κυπριακές κυβερνήσεις. Εκ των πραγμάτων μόνη δυνατή εξήγηση είναι ότι το ζήτησαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους, επειγόμενες να πάρουν τον έλεγχο της Κύπρου και γνωρίζοντας ότι "λύσεις" τους δεν περνούν σε δημοψήφισμα". Και τονίζει: "Φέρει βαρύτατη ευθύνη για το έγκλημα, όχι μόνον όποιος συμπράττει ενεργά, εν προκειμένω ο Κύπριος Πρόεδρος και η ελληνική κυβέρνηση, αλλά και όσοι δεν καταγγέλλουν την παρανομία και δεν κάνουν ό,τι μπορούν για να τη σταματήσουν. Η Ιστορία δεν θυμάται τόσο αυτούς που σταύρωσαν τον Χριστό, όσο τον Πόντιο Πιλάτο".

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜA! - του Μίκη Θεοδωράκη



Σχολιάζοντας το άρθρο του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου σχετικά με την Διάσκεψη της Γενεύης δεν θα επαναλάβω τις καίριες αναλύσεις του που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι για μια ακόμα φορά απειλείται η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπάρχουν αρμοδιότεροι από μένα, όπως ο καθηγητής Γεώργιος Κασιμάτης, που θεωρεί ότι «η συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου στην Διάσκεψη αυτή συνιστά διεθνή αναγνώριση του λόγου τρίτων κρατών επί της Κύπρου» και γι’ αυτό την χαρακτηρίζει παράνομη και αντίθετη με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, τα δε αποτελέσματά της άκυρα.

Εγώ θα σταθώ στη θέση και στον ρόλο της Ελλάδας μέσα στο πλαίσιο της σημερινής ιστορικής συγκυρίας, όπου κυριαρχούν οι δυνάμεις (με πρώτες τις ΗΠΑ) για τις οποίες η διεξαγωγή πολεμικών επιθέσεων αποτελεί κύριο σκοπό τόσο για την οικονομική και κοινωνική τους ανάπτυξη όσο και για την ικανοποίηση της επιθετικής ψυχολογίας που διαμορφώνει ένα νέο είδος παλλαϊκού πανεθνικού ιμπεριαλισμού, πρωτοφανούς σε αγριότητα και κυνισμό.

Πραξικόπημα: Καταλύουν την Κυπριακή Δημοκρατία στη Γενεύη

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


Η επικείμενη σύγκληση της Διάσκεψης της Γενεύης συνιστά βαρύτατο έγκλημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υφαρπάσσει την ύψιστη συντακτική εξουσία που έχει μόνο ο κυπριακός λαός και κανείς άλλος, αποδίδοντάς την σε διάσκεψη όπου συμμετέχουν τρία ξένα κράτη.

Δεν είναι μόνο παράνομη, είναι και παράλογη. Καλούνται Βρετανία και Τουρκία, δύο κράτη με αιώνες βλέψεων στο νησί, που υποκίνησαν τη διαμάχη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, διεξήγαγαν αιματηρούς πολέμους εναντίον της Κύπρου, να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος που δημιούργησαν. Μόνο να αποτελειώσουν την Κύπρο μπορούν αυτοί.

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Ο Βόλος τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη



Μετά από πολλά χρόνια, την Παρασκευή 23 Ιουνίου 2017, στο ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη», ώρα 9:30 μμ., σε συνδιοργάνωση με την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ του Δήμου Βόλου και με ενιαία φιλική τιμή εισόδου 7 €, ο Βόλος τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη.

Τα δύο ερασιτεχνικά σωματεία της πόλης, η Βολιώτικη Χορωδία, που συμπληρώνει φέτος 80 χρόνια συνεχούς δημιουργικής παρουσίας, και η Χορωδία Εκπαιδευτικών Νομού Μαγνησίας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ευγενή προσπάθεια για την παραγωγή πολιτιστικού έργου.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Μίκης, ο Ουρανομήκης! Το πιο αληθινό "ευχαριστούμε"



Του Νίκου Κασκαβέλη 

Όλες οι στιγμές έχουν τη μοναδικότητά τους. Έρχονται και παρέρχονται, ποτέ δεν θα έρθει ξανά η ίδια. Όταν όμως αυτή η μοναδικότητα αφορά και αγγίζει πολλούς, τότε η στιγμή αυτή γίνεται ιστορική! Πόσο μάλλον όταν αγγίζει ένα ολόκληρο λαό, όπως εκφράστηκε για δεκαετίες. Η συναυλία προχθές στο Καλλιμάρμαρο, προς τιμή του Μίκη Θεοδωράκη, ήταν μια τέτοια στιγμή. Μια κορυφαία στιγμή που θα μείνει και θα μνημονεύεται. Πάνω από τα παροδικά και ασήμαντα. Σε μια εποχή γενικής μαυρίλας και αρνητικότητας, διχαστικών συναισθημάτων και εστίασης στις δυσκολίες της ζωής, ήρθε αυτή η βραδιά να μας θυμίσει τόσα. Να μας θυμίσει αυτά που μας ενώνουν. Όχι μόνο σαν Έλληνες, μα σαν ανθρώπους. Σε ένα άλλο επίπεδο, μακριά από την καθημερινή μιζέρια ή την τριβή. Τα "υψηλά" συναισθήματα της νιότης κι όχι μόνο, τις καθαρές έννοιες της αγάπης, της ομορφιάς, της αδελφοσύνης, των ιδανικών. Μέσα από τα λόγια των μεγάλων μας ποιητών. Των παγκόσμιων και των εθνικών. Που με τα λόγια τους ζωγράφισαν αλλά και διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Την ψυχοσύνθεση του λαού της.

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Ο Μίκης εξέφρασε το κοινό αίσθημα όλης της Ελλάδας!


Συναυλία αφιερωμένη στον Μίκη Θεοδωράκη στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου, 2017 / Tribute Concert to Mikis Theodorakis in the Panathenaic Stadium also known as Kallimarmaro in Athens, Greece on Jun. 19, 2017
«Ο άνθρωπος που δεν έκλαψε όταν του συνέθλιψαν το πόδι και όταν τον έθαψαν ζωντανό στη Μακρόνησο, όταν τον πέταξαν μέσα σε βόθρο στην Ικαρία, όταν τον πήγαιναν για εκτέλεση στην Τρίπολη, όταν έκανε αιμόπτυση στον Ωρωπό, μόλις έχει τελειώσει την διεύθυνση της «Άρνησης» και ένας λυγμός συγκίνησης του ξεφεύγει. Λυγίζουν και οι Γίγαντες!» 

Φίλοι του Μίκη Θεοδωράκη

«[…] Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.» 

Άρνηση, του Γιώργου Σεφέρη

Ο γίγαντας Μίκης Θεοδωράκης (σαν την Ελλάδα κάποτε), καθηλωμένος στην αναπηρική πολυθρόνα (σαν την Ελλάδα τώρα), δεν μπορεί να περπατήσει, να σταθεί όρθιος να διευθύνει την ορχήστρα του (σαν την Ελλάδα που δεν μπορεί να διευθύνει τη ζωή της).

Και ‘κεί που τελειώνει το τραγούδι [πήραμε τη ζωή μας΄ λάθος! κι αλλάξαμε ζωή] συγκινείται, δακρύζει, σκύβει και κρύβει το πρόσωπό του μέσα στα χέρια του.

Ακόμα και χωρίς να το συνειδητοποιήσει, για άλλη μια φορά, ο παγκόσμιος έλληνας καλλιτέχνης, εξέφρασε το κοινό αίσθημα ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ του σήμερα. Το κοινό αίσθημα που συμπεριλαμβάνει και συνθέτει όλα τα συναισθήματα που έχει ζήσει κάθε ένας από μας και όλοι μαζί τα τελευταία χρόνια.

Ο Μίκης και οι νέοι

Toυ Γεώργιου Π. Μαλούχου

Βούλιαξε από τον κόσμο προχθές το βράδυ το Καλλιμάρμαρο. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν εκεί για τη συναυλία με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. 

Ο ίδιος έκανε πράξη την υπόσχεσή του και διηύθυνε στο τέλος δύο από αυτά, προκαλώντας ρίγη ενθουσιασμού και συγκίνησης. Ηταν κάτι που, αναμφίβολα, όσοι το έζησαν, ουδέποτε θα το ξεχάσουν. Επίσης, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν εκεί, όπως και ο πρόεδρος της Βουλής – και ορθώς: έπρεπε, αν μη τι άλλο για την ιστορία, να αντιπροσωπεύεται και η «επίσημη» Ελλάδα σε μία τέτοια, εντελώς μοναδική, στιγμή, την οποία όφειλε να είχε μεταδώσει ζωντανά και η κρατική τηλεόραση, ή τουλάχιστον να την είχε μαγνητοσκοπήσει ολόκληρη. 

Το να μιλήσει κανείς παραπάνω για τον Μίκη Θεοδωράκη, είναι ασφαλώς περιττό: το έργο του και η ανεπανάληπτη σχέση του με τον κόσμο, με την ελευθερία, με τη δημοκρατία, με την Ελλάδα, την ταυτότητά της και την ιστορία της, τα λένε όλα από μόνα τους, δεν έχουν ανάγκη κανέναν. 

Όλη η Ελλάδα για το Μίκη …και η εκπλήρωση παιδικού ονείρου - του Βασίλη Ασβεστόπουλου

Στη δεκαετία του 70, στα χρόνια των συνταγματαρχών βρέθηκα μικρό παιδί σε μια συναυλία του Μίκη στο Άαχεν. Το Άαχεν τότε είχε συγκεντρώσει ένα μεγάλο μέρος των αντιστασιακών κατά της χούντας. Οι συναυλίες του Μίκη ήταν μάλλον πιο πολύ πολιτικές εκδηλώσεις Ελλήνων παρέα με Γερμανούς που αντιπαθούσαν τη χούντα και συμπαθούσαν την δυναμική της μουσικής του Μίκη.
Μια φωτογραφία κουνημένη, υποφωτισμένη και φλου μου θυμίζει μια απ’ αυτές τις συναυλίες. Είχα μια μικρή πόκετ καμερα με κασέτα και είχα πατήσει το κουμπί για να απαθανατίσω τότε έναν ογκόλιθο, έναν γίγαντα όπως φαινόταν ο Μίκης στα μάτια ενός πιτσιρικά που στέκεται στην άκρη της σκηνής κάτω απ΄ την ορχήστρα. Φυσικά η φωτογραφία δε πέτυχε. Με φιλμάκι 100 ASA και μια φωτογραφική μηχανή της πλάκας στα χέρια ανεκπαίδευτου παιδιού φάνηκε μόνο ένα κούνημα ενός σώματος μέσα στο απόλυτο μαύρο.

Μόνο ο Μίκης...

video

Είναι το video της στιγμής που ο Μίκης κλείνει τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, διευθύνοντας πάνω στη σκηνή την "Άρνηση" σε στίχους του Γιώργου Σεφέρη. Το αγαπημένο τραγούδι του Μίκη. Στο τέλος, στον στίχο "...πήραμε τη ζωή μας' λάθος. Κι αλλάξαμε ζωή...", ο αετός-Μίκης, μαζεύει τις φτερούγες του που είχαν σκεπάσει όχι απλά όλους μας στο Στάδιο, αλλά όλη την Ελλάδα και την Οικουμένη, και σκεπάζει το πρόσωπό του σκυμμένος. Είναι η στιγμή που ξεσπά συγκινημένος.

Φανταζόμαστε ίσως, αλλά ποτέ δεν θα κατανοήσουμε και ποτέ δεν θα συνειδητοποιήσουμε ακριβώς τι συναίσθημα κατακλύζει εκείνη τη στιγμή τον Μίκη. Ουδείς άνθρωπος θα μπορέσει να συλλάβει τη στιγμή που ο Μίκης αισθάνεται μετά το τέλος του τραγουδιού.

Ουδείς θα μπορέσει να αντιληφθεί, πως νιώθει ο Μίκης των 93 χρόνων, όταν μετά από 75 χρόνια αδιάλειπτου και συνεχούς Αγώνα, κόντρα στον ιταλογερμανικό φασισμό και ναζισμό της κατοχής 1940-44, υπέρ της Ενότητας του ελληνικού Λαού μετά τον εμφύλιο 1946-1949, απέναντι στα βασανιστήρια, τις εξορίες και τα "μακρονήσια" που ακολούθησαν, υπέρ της Πατριωτικής και Πολιτισμικής Αναγέννησης της δεκαετίας του '60, κατά της Χούντας των συνταγματαρχών της επταετίας 1967-1974, για την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας μεταπολιτευτικά, για τον ελληνικό Πολιτισμό και την Ειρήνη κόντρα στη φαυλότητα και την βαρβαρότητα της πραγματικότητας της δεκαετίας του '80, μέχρι τα χημικά της πλατείας Συντάγματος (2012) και τον Αγώνα για Ανεξαρτησία της εποχής των μνημονίων (2010-), κατεβάζει τα χέρια ολοκληρώνοντας την μεγαλύτερη συναυλία που γνώρισε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Ουδείς γνωρίζει τι κρύβει μέσα στον νου, στη ψυχή και την καρδιά του ο Μίκης εκείνη τη στιγμή...

Μόνο ο Μίκης...

Εμείς από την πλευρά μας, δεν μπορούμε να σε ευχαριστήσουμε αρκετά Μίκη για ό,τι έχεις προσφέρει στον Άνθρωπο. Σου είμαστε εσαεί ευγνώμονες και σου υποσχόμαστε να στηρίξουμε το Όραμά σου με όλες μας τις δυνάμεις.



Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού/Theodorakism


Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Γράφει ο ...Σπινθήρας: Η Ελλάδα για τον Μίκη και ο Μίκης για την Ελλάδα



Φωτο: Menelaos Myrillas / Επεξεργασία: Θεοδωρακισμός/Theodorakism

Λίγες ώρες μετά το τέλος της συναυλίας «Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη» και προσπαθούμε να συνέλθουμε! Στο Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο) χθες, η Ελλάδα ήταν πράγματι εκεί για τον Μίκη και ο Μίκης όπως πάντα εκεί για την Ελλάδα!

Χίλιες φωνές, από χίλιους χορωδούς από 30 χορωδίες προερχόμενες από την Κηφισιά και το Μαρκόπουλο Αττικής μέχρι την Χίο, την Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, ενώθηκαν με περισσότερους από 50,000 θεατές που κατέκλυσαν το Καλλιμάρμαρο και το αποτέλεσμα ήταν εξωπραγματικό. Αυτό ήταν και η απάντησή μας, τόσο στη βαρβαρότητα της εποχής, όσο και στον μιντιακό «αποκλεισμό» που αισθάνθηκε για ακόμη μία φορά ο Μίκης, τις τελευταίες εβδομάδες, μετά την τεράστια επιτυχία στο Ντίσελντορφ και παραμονές της συναυλίας στο Παναθηναϊκό Στάδιο.