Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Ο Θεοδωράκης και η ουτοπία της Ρωμιοσύνης - του Γιώργου Φουρτούνη

Mε αφετηρία το βιβλίο του Αντρέα Μαράτου  
Ο Θεοδωράκης και η ουτοπία της Ρωμιοσύνης 

του Γιώργου Φουρτούνη

Ο Θεοδωράκης είναι, για εμάς τους αριστερούς, ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο της συγκρότησης και της κληρονομιάς μας, που ωστόσο δυσκολευόμαστε να ανοίξουμε και να χειριστούμε με μέσα που μας ταιριάζουν. Το βιβλίο του Αντρέα Μαράτου επιχειρεί να ξεπεράσει αυτή τη δυσκολία και, ταυτόχρονα, μας βοηθά να την καταλάβουμε. Είναι λοιπόν ένα πολύ σημαντικό βιβλίο -θα έλεγα ότι συνιστά τομή. Για πρώτη φορά επιχειρείται μια τέτοια, σφαιρική κατανόηση του φαινομένου Θεοδωράκη, με ιδιαίτερα οξυμένο ιστορικό και μουσικό αισθητήριο, χωρίς καμία τάση αγιογραφίας αλλά με εμφανή τη συγκινησιακή εμπλοκή με το θέμα του, με μια ποιότητα γραφής που ξαφνιάζει, χωρίς ευκολίες ή μεγαλοστομίες. Το σημαντικότερο, όμως, το καινούριο και ρηξικέλευθο που κομίζει, είναι η διορατική και άκρως λειτουργική θεωρητική προσέγγισή του: ο Μαράτος σκέφτεται το έργο και την παρέμβαση του Θεοδωράκη ανατρέχοντας στην έννοια της ουτοπίας, με αναφορά κυρίως στον Ερνστ Μπλοχ, αλλά και με τη συνδρομή θεωρητικών όπως ο Μπένγιαμιν, ο Φουκώ, ο Ντεριντά κ.ά. Η κατανόηση του Θεοδωράκη που προτείνει έτσι αναδεικνύεται σε προϋπόθεση για την κατανόηση της Ελλάδας. Και αυτό όχι μόνο επειδή ο Θεοδωράκης υπήρξε μείζων συντελεστής της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και συνδιαμορφωτής της ελληνικής πραγματικότητας.

Το Άξιον Εστί της Ρωμιοσύνης - Δημοσίευση από το βιβλίο του Ανδρέα Μαράτου

Ευχαριστούμε θερμά τον Ανδρέα Μαράτο για την παραχώρηση των αποσπασμάτων. 

Oι συντελεστές του Θεοδωρακισμού


Από το κεφάλαιο: «Το Άξιον Εστί της Ρωμιοσύνης»

…Αλλά πρέπει να επιστρέψω, αυτή τη φορά στο δεύτερο ορόσημο της περιόδου τη Ρωμιοσύνη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου. Πρόκειται για εννέα, επιλεγμένα από τον ίδιο, αποσπάσματα της ποιητικής συλλογής του Αγρύπνια. Γυναίκες πολιτικών κρατούμενων είχαν δώσει τα χειρόγραφα στο Θεοδωράκη αρκετά χρόνια πριν τη μελοποίησή τους. Τα χειρόγραφα σκεπάστηκαν από άλλα κι ύστερα κι άλλα ώσπου, επιστρέφοντας ο συνθέτης χτυπημένος μετά από συγκρούσεις με την αστυνομία σε μια διαδήλωση στον Πειραιά ανήμερα των Φώτων του 1966, τα ανέσυρε από την πρόσκαιρη λήθη κι άρχισε να τα μελοποιεί με πυρετώδεις ρυθμούς. Η συνάντηση της ποίησης του Ρίτσου με τη μουσική του Θεοδωράκη, που ξεκίνησε με τον Επιτάφιο ολοκληρώνεται στη Ρωμιοσύνη πάνω σε κοινό αισθητικό, πολιτικό, ιδεολογικό τόπο. Ο Μπιθικώτσης παρά τις εξαντλητικές πρόβες δυόμισι μηνών για να αποδώσει το πνεύμα του κοινού μουσικοποιητικού τόπου, θα τη  θεωρήσει κορυφαία στιγμή της καριέρας του. Ο Ρίτσος, που είχε ενστάσεις για την επιλογή του στον Επιτάφιο θα δηλώσει ανυπόκριτα συγκλονισμένος από την ερμηνεία του στην πρώτη παρουσίαση της Ρωμιοσύνης στο θέατρο Κεντρικόν, ο Χατζιδάκις θα τον χαρακτηρίσει «μεγαλύτερο τραγουδιστή του αιώνα».

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Ο Αλέξης Τσίπρας προτείνει τη διάλυση των εθνών-κρατών; - Της Αναστασίας Βούλγαρη

Aγαπητοί φίλοι,
Στα πλαίσια της "ζύμωσης" για το θέμα του "Εθνομηδενισμού", παραθέτουμε άρθρο φίλης του Θεοδωρακισμού, Αναστασίας Βούλγαρη, η οποία με αφορμή την ομιλία του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα, στη Ρώμη, προβαίνει σε μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση και ανάλυση.

Τονίζουμε πως το καίριο θέμα του Εθνομηδενισμού, αποτελεί σημαντικό "φαινόμενο" που αντιμάχεται ο "Θεοδωρακισμός", καθώς η θεοδωρακική σκέψη πρεσβεύει την Αδελφοσύνη, Αλληλεγγύη και Εκτίμηση μεταξύ των κρατών - λαών, με τους τελευταίους βέβαια να διατηρούν την εθνική τους ταυτότητα, προσφέροντας παράλληλα και αμοιβαία σε πολιτιστικό και κοινωνικό επίπεδο στην ανύψωση του ανθρώπινου πνεύματος. Μία ανύψωση απαραίτητη, για τη Κοινωνία του μέλλοντος που επιθυμούμε να χτίσουμε...

Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ Η Κ.Α.Π. - του Μίκη Θεοδωράκη

Οι αποσυνθετικές διεργασίες στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος εντείνονται κάτω από την επίδραση δύο κυρίως κορυφαίων παραγόντων.

Ο πρώτος η αύξουσα συνειδητοποίηση από μέρους των βουλευτών της παγίδας μέσα στην οποία τους έριξε η πολιτική του Γ. Παπανδρέου. Η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι ηθελημένα αποφάσισε να θέσει τη χώρα κάτω από τον απόλυτο οικονομικό έλεγχο του ΔΝΤ δηλαδή των ΗΠΑ. Οι δύο άλλοι κλάδοι της εθνικής μας ζωής, της Εξωτερικής και της Αμυντικής πολιτικής είχαν ήδη παραδοθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις στους Αμερικανούς και στο ΝΑΤΟ. Με τον Γιώργο όμως ο έλεγχος έγινε απόλυτος. Στην ουσία η Ελλάδα ανέλαβε να διεκπεραιώσει τις αποφάσεις των ξένων. Το ΔΝΤ είναι που ζήτησε τη συνδρομή των Ευρωπαίων και έτσι αποφασίστηκε η Ελλάδα να γίνει το πειραματόζωο στην Ευρώπη της Νέας Οικονομικής-Κοινωνικής Πολιτικής που επιδιώκει να επιβάλει τη Νέα Τάξη της Παγκοσμιοποίησης επάνω στα ερείπια εθνών και λαών. Ανεξάρτητα από τους λόγους που οδήγησαν τον σημερινό πρωθυπουργό να αναλάβει μια τόσο βαρειά εθνική ευθύνη, τα αποτελέσματα από την απόφαση αυτή οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οδηγεί τη χώρα μας σε έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους εθνικού αφανισμού μέσα στη διάρκεια των 3.000 χρόνων της ελληνικής ιστορίας. Όσα ζήσαμε έως σήμερα, με την πρωτοφανή έφοδο της Τρόικα εναντίον των εργαζομένων και της οικονομίας της χώρας με στόχο την πλήρη διάλυση του κοινωνικού και αναπτυξιακού μας ιστού, δεν είναι δυστυχώς παρά ένα προανάκρουσμα των συμφωνιών που συνεχίζει να υπογράφει ο κ. Παπανδρέου και οι στενοί του συνεργάτες και που αποβλέπουν στην ολοκληρωτική εκποίηση, δηλαδή στο ξεπούλημα της Ελλάδας στους ξένους. Ήδη ένα γραφείο ειδικευμένο στο Λονδίνο βάζει αυτή τη στιγμή τις τελευταίες «πινελιές» για τη μέθοδο με την οποία θα αρχίσει η εκποίηση των εδαφών, του υπεδάφους, του υποθαλάσσιου πλούτου, των κτισμάτων όλων των ειδών, λιμανιών, αεροδρομίων, αυτοκινητοδρόμων, οδών κλπ., των αρχαίων μνημείων, των μεγάλων υποδομών... Εσχάτως ο Γερμανός Υπουργός των εξωτερικών μας ζήτησε και τον ήλιο! Κι επειδή η Γερμανία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο σ' αυτή την επιχειρούμενη ολοκληρωτική εξαφάνισή μας, μπορούμε να πούμε ότι ο σημερινός εχθρικός της ρόλος είναι πολλές φορές περισσότερο καταστρεπτικός από εκείνον της Χιτλερικής Βέρμαχτ επί Γερμανικής κατοχής. Γιατί θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι η νέα Βέρμαχτ ονομάζεται Ευρωστρατός και Ευρωαστυνομία, που είναι και τα δύο σώματα έτοιμα να εγκατασταθούν στη χώρα μας, αυτή τη φορά με τη συγκατάθεση της ελληνικής Κυβέρνησης, προκειμένου να διαφυλάξουν και να υπερασπισθούν από ενδεχόμενες «επιθέσεις» των Ελλήνων τις εκατοντάδες κτήσεις ελληνικών περιουσιακών στοιχείων που θα έχουν αγορασθεί ή θα έχουν υποθηκευθεί για δεκάδες χρόνια και έως ότου εξοφλήσουμε τα χρέη μας στους διεθνείς δανειστές μας.

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Ανήσυχος απέναντι στις παλινδρομήσεις της “Αλλαγής”, 1ο Μέρος

Πηγή: Παύλου Β. Πετρίδη, Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, Εκδόσεις ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ 

σελ:  321 έως 338

Ι.

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ

Οι εκλογές του 1977 επιβεβαίωσαν, όπως επισημάνθηκε, ότι το ΚΚΕ κρατούσε ακόμη σε μεγάλο βαθμό τις δυνάμεις του. Από την άλλη, η διαρροή αριστερών ψήφων προς το ΠΑΣΟΚ, που ανεδείχθη αξιωματική αντιπολίτευση, ενεργοποίησε και πάλι τον Θεοδωράκη προς την κατεύθυνση της επανασυσπείρωσης της Αριστεράς με κέντρο αιχμής το παραδοσιακό Κ.Κ.: - Το ΠΑΣΟΚ εκμεταλλευόμενο τη διαίρεση των ηγεσιών της Αριστεράς και την αποκαρδίωση των μελών της άρχισε να ψαρεύει στα θολά νερά του απογοητευμένου κόσμου κι έτσι έφτασε στο 25% που ήταν μια αύξηση από 80% αριστερές ψήφους. Αυτός ο κίνδυνος με οδήγησε στη σκέψη ότι έπρεπε γρήγορα να πετύχουμε την ενότητα των Εαμογενών δυνάμεων. Επικράτησε τότε ο όρος Εαμογενής, άρχισα να αρθρογραφώ και μετά από μια συνέντευξη που έδωσα στην “Ελευθεροτυπία” έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον αδερφό μου στο Παρίσι ο οποίος μου είπε: “Οι απόψεις σου για την Εαμογενή Αριστερά έχουν βρει απήχηση στο Π.Γ. του ΚΚΕ και θα ήθελαν πολύ να συζητήσουν μαζί σου”. Αμέσως σκέφτηκα ότι αν το ΚΚΕ πάρει την πρωτοβουλία  για την ενότητα της Αριστεράς τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο εύκολα  φτάνει όμως να υπάρξουν οι εγγυήσεις προς τα άλλα κόμματα ότι δεν θα θελήσει να κυριαρχήσει γιατί ήξερα τις ευαισθησίες και κυρίως τις αντιπαλότητες  και τα πάθη που υπήρχαν στους ηγετικούς κύκλους τόσο της ΕΔΑ όσο και κυρίως του ΚΚ Εσωτ.

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

Θωμάς Κινδύνης: «Ο Μίκης είναι ένας …εχθρός του Λαού!»



Συνέντευξη στον Χρήστο Σωτηρόπουλο, για το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών-Σπίθα


Η Αντίσταση και το Δίκιο ως ...εχθρός του λαού!

Διανύουμε μία περίοδο στη χώρα μας, που μία μεγάλη αγνή, αμόλυντη μερίδα του ελληνικού λαού, αισθάνεται περισσότερο από ποτέ... εχθρός του λαού! Ακριβώς όπως συμβαίνει με τον ήρωα του ομώνυμου έργου του Ερρίκου Ίψεν, «Ένας εχθρός του λαού», το οποίο «ανεβάζουν» αυτό το καλοκαίρι οι Μορφές Έκφρασης, η ομάδα του Αγωνιστή καλλιτέχνη και φίλου του ΚΑΠ-Σπίθα, Θωμά Κινδύνη! 

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Ανάλυση της κατάστασης - του Μίκη Θεοδωράκη

Πηγή: 
ΤΟ ΧΡΕΟΣ, Τόμος Α', σελ 11 έως 16

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
(πρός τά μέλη τῆς Νέας Ἀντίστασης)

Ἀθήνα, 25 Ἀπριλίου 1967

Ὁ ἐχθρός τῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων τοῦ λαοῦ μας μεταχειρίσθηκε ὑπέρ αὐτοῦ τό στοιχεῖο τοῦ αἰφνιδιασμοῦ. Προπαρασκεύασε μαστορικά τήν ἀποκοίμιση τῶν δημοκρατικῶν μαζῶν, ἔχοντας μαζί του τή γνωστή παπανδρεϊκή πολιτική τῆς διάσπασης, σύγχυσης καί αὐταπάτης. Ἔτσι μᾶς βρῆκε κυριολεκτικά στόν ὕπνο. Ὅπως φάνηκε, οἱ δικτάτορες εἶχαν πάρει τήν ἀπόφασή τους πρίν ἀπό πολύν καιρό καί ἐφάρμοσαν μεθοδικά ὅλα τά στάδια τοῦ σχεδίου τους, ἕως ὅτου φθάσαμε στίς 21 τοῦ Ἀπρίλη.

Μια ιστορική δήλωση - απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη στην Άνγκελα Μέρκελ

Στο φύλλο της 28.9.2011 της Εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσιεύονται αποσπάσματα από συνέντευξη που παραχώρησε η Kαγκελάριος της Γερμανίας Αγγέλα Μέρκελ στη ΝΕΤ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα η κ. Μέρκελ αναφερόμενη στον Μίκη Θεοδωράκη είπε ότι επί δικτατορίας «από την Ανατολική Γερμανία στέλναμε κάρτες με τις οποίες ζητούσαμε την απελευθέρωσή του». Θυμάται μάλιστα ότι οι κάρτες εκείνες ήταν γραμμένες στα ελληνικά από τη μητέρα της που είχε διδαχθεί στο γυμνάσιο Αρχαία Ελληνικά.

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Γιά μιά Νέα Ἑλληνική Ἀριστερά μετά τό Πολυτεχνεῖο - του Μίκη Θεοδωράκη

Πηγή: 
ΤΟ ΧΡΕΟΣ, Τόμος Β', σελ 803 έως 817

Παρίσι, 20 Φεβρουαρίου 1974

1

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

Ἄν τό στρατιωτικό πραξικόπημα στήν Ἑλλάδα δέν στάθηκε ἁπλῶς καί μόνον ἕνας συνήθης χειρισμός τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς, γιά νά σταθεροποιήσει καί νά ἐνισχύσει τίς θέσεις ἐξάρτησης στή χώρα μας –στό πλαίσιο πάντα τῆς γενικῆς ἐπιθετικῆς πολιτικῆς της, καί ἰδιαίτερα μπροστά στήν προοπτική μιᾶς ἀνοιχτῆς ἀναμέτρησης στή Μέση Ἀνατολή–, ἀλλά ὑπῆρξε μιά διαλεκτική συνέπεια τῆς ὕστατης φάσης, μιᾶς βαθύτατης καί πολύχρονης κρίσης, πού μπλοκάριζε τόν οἰκονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό καί πολιτικό ἐκσυγχρονισμό τῆς χώρας, τόν ἐκδημοκρατισμό τῆς δημόσιας ζωῆς, τήν ἐσωτερική πολιτική εἰρήνευση καί τήν ἐθνική ἀνεξαρτησία –καί πού τό ξεπέρασμά της, ἀκριβῶς, θά ἀμφισβητοῦσε ἀνοιχτά ὄχι μονάχα τό βαθμό, ἀλλά μακροπρόθεσμα καί αὐτή τήν ἴδια τήν ὑπόσταση τῆς ἐξάρτησης και τῶν ἐσωτερικῶν της στηριγμάτων–, τότε δέν ἦταν ἡ στρατιωτική δικτατορία ἡ μορφή διακυβέρνησης πού θά μποροῦσε νά δώσει διέξοδο στήν πολυσύνθετη καί ὀξύτατη ἐθνική κρίση καί λύσεις, ἔστω ἀνασταλτικοῦ χαρακτήρα, στά τεράστια οἰκονομικά, κοινωνικά καί ἐθνικά προβλήματα τοῦ λαοῦ.

Οι μύθοι της εποχής μας - του Μίκη Θεοδωράκη

ΠΗΓΗ: 
ΤΟ ΧΡΕΟΣ, Τόμος Β', σελ 343 έως 360


Ζάτουνα, 14 Ἰουλίου 1969

Εἴδαμε στά προηγούμενα πώς ἡ ἀνάπτυξη τοῦ κεφαλαιοκρατικοῦ συστήματος ὁδήγησε τελικά στή δημιουργία ἑνός ὑπερκέντρου –οἰκονομικοῦ, πολιτικοῦ καί στρατιωτικοῦ– γύρω ἀπό τήν ἡγεσία τῶν ΗΠΑ. Ἀπό τήν ἄλλη μεριά, ὁ περιορισμός τῆς προλεταριακῆς ἐπανάστασης μονάχα σέ μιά χώρα ὁδήγησε –ἰδιαίτερα μέ τήν ἄνοδο τοῦ Στάλιν στήν κορυφή τῆς ἐξουσίας– στή συγκέντρωση τοῦ διεθνοῦς κομμουνιστικοῦ κινήματος γύρω ἀπό τό ΚΚΣΕ. Στή συνέχεια, μετά τή δημιουργία τοῦ παγκό­σμιου σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου, ὁ συγκεντρωτισμός αὐτός ἐπεκτάθηκε ἀπό τά κόμματα στά κράτη. Ἀκόμα καί σήμερα, δηλαδή ὕστερα ἀπό τήν «ἀνεξαρτητοποίηση» τῆς Γιουγκοσλαβίας, τῆς Κίνας καί τῆς Ἀλβανίας καί τήν «ἡμιανεξαρτητοποίηση» τῆς Κούβας καί τῆς Ρουμανίας, τό ἀναμφισβήτητο ὑπερκέντρο –οἰκονομικό, πολιτικό καί στρατιωτικό– τοῦ σοσιαλιστικοῦ κόσμου παραμένει ἡ Σοβιετική Ἕνωση, τῆς ὁποίας ἡ ἡγεσία ἀποτελεῖ τό κέντρο τῶν ἀποφάσεων τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου, ἀκριβῶς ὅπως ἡ ἡγεσία τῶν ΗΠΑ ἀποτελεῖ τό κέντρο τῶν ἀποφάσεων τοῦ κεφαλαιοκρατικοῦ κόσμου. Μέ ἄλλα λόγια, ἡ σημερινή διεθνής κατάσταση χαρακτηρίζεται ἀπό: α) τόν περιορισμό –ἤ τήν ἐξαφάνιση– τοῦ κυριαρχικοῦ καί οὐσιαστικοῦ ρόλου τῶν διαφόρων ἐθνῶν στή διαμόρφωση τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς καί β) τόν ὑπερσυγκεντρωτικό χαρακτήρα τῆς παγκόσμιας ἐξουσίας, πού, στήν πραγματικότητα, τήν μοιράζονται οἱ δύο παγκόσμιες ὑπερδυνάμεις.

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Οι έννοιες Δεξιά - Αριστερά - του Μίκη Θεοδωράκη

Πηγές: 
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, Εκδόσεις Προσκήνιο

Με αφορμή τη θέση μου στα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας, πολύς θόρυβος έγινε και πάλι για «Δεξιά» και «Αριστερά».  Τι, όμως, είναι πράγματι «αριστερός» και τι «δεξιός»;  Κατά τη γνώμη μου, οι έννοιες αυτές αντιστοιχούν σε τρεις βασικές καταστάσεις, έχουν τρεις διαστάσεις :  την ατομική, την κοινωνική και την ιστορική, πριν να πάμε στην πολιτική: 1.- Κατά την ατομική διάσταση, «αριστερός» είναι ο παραγωγικός, ο εργατικός, ο δημιουργικός, ενώ «δεξιός» είναι ο στείρος, ο τεμπέλης, ο παρασιτικός. Ο πρώτος είναι αυτός που αρπάζει, που παίρνει. 2.- Κατά την κοινωνική διάσταση, η «Δεξιά» είναι η λειτουργία της διαχείρισης της εξουσίας και η «Αριστερά» είναι η λειτουργία της διαμαρτυρίας. Απ’ όλες τις ανθρώπινες μορφές εξουσίας ξεχωρίζω τρεις: Την πλουτοκρατική, την κρατική και την κομματική. 

Τι είναι και σε τι αποβλέπει η πανσπερμία στο χώρο της Ελληνικής Αριστεράς - Του Μίκη Θεοδωράκη

Τί εἶναι καί σέ τί ἀποβλέπει ἡ πανσπερμία στό χῶρο τῆς ἑλληνικῆς Ἀριστερᾶς

Πηγή: ΤΟ ΧΡΕΟΣ, Τόμος Β´, Η ΑΝΑΛΥΣΗ

Παρίσι, Ἰούνιος 1974

ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Ἡ πανσπερμία στό χῶρο τῆς ἑλληνικῆς Ἀριστερᾶς εἶναι μήπως μονάχα φαινόμενο κοινωνικοπολιτικό; Ἤ μήπως εἶναι πολύ περισσότερο σύμπτωμα ψυχολογικό; Ἡ ἑλληνική Ἀριστερά δέν φόβισε μόνο τούς ἐχθρούς της, καταπίεσε ψυχολογικά ὁρισμένα στρώματα –κυρίως διανοουμένων– ἀπό τίς νεότερες γενιές, πού ἀνήκουν φυσιολογικά στίς γραμμές της.

Ὑπῆρχε διάσταση; Γιατί, τάχα, ἡ γενιά τῆς Ἀντίστασης νά ζήσει σέ ἐπικές συνθῆκες καί γιατί οἱ νεότερες γενιές νά πέσουν ἀπό τό μισοσκόταδο τῆς ΕΡΕ στήν παπαδοπουλική νύχτα; Γιατί ὁ νέος καί ἡ νέα τοῦ 1943, τοῦ 1945-1947, τοῦ 1949 νά ἔχει τήν εὐκαιρία νά γνωρίσει καί νά ζήσει τήν ἐμπειρία τοῦ στρατευμένου ἐπαναστάτη, ἐκείνου πού γνωρίζει ὅτι ἀνήκει στή μεγάλη, στήν ἑνιαία, στή δυνατή καί μονολιθική στρατιά τῶν Ἑλλήνων κομμουνιστῶν, ἐνῶ ὁ νέος καί ἡ νέα σήμερα νά βρίσκεται ξεκάρφωτος καί μόνος, σάν φρόκαλο στόν ἄνεμο τῶν καιρῶν;

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Όταν ένα βιβλίο για τον Μίκη κάνει την καρδιά να χτυπάει δυνατά - Της Αναστασίας Βούλγαρη

Όταν ένα βιβλίο για τον Μίκη κάνει την καρδιά να χτυπάει δυνατά.
Της Αναστασίας Βούλγαρη
Διάβασα το βιβλίο του Ανδρέα Μαράτου και μου άρεσε τόσο πολύ που δεν διστάζω να καταθέσω δημόσια τη γνώμη μου. Ως αναγνώστρια φυσικά και μέσα στα πλαίσια της δημοκρατικής σχέσης μεταξύ συγγραφέα και αναγνώστη. Μακριά από μένα οποιαδήποτε πρόθεση «κριτικής». Ένα σημείωμα μόνο, ως ευχαριστία στον Ανδρέα Μαράτο.

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ "ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ" ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Αγαπητοί αναγνώστες,
Ολόκληρο το ανεκτίμητης αξίας συγγραφικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη "ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ", βρίσκεται πλέον αναρτημένο στο ιστολόγιό μας, χωρισμένο σε 7 μέρη, ακριβώς όπως και στο κανονικό βιβλίο.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που εκδόθηκε την εποχή της μεταπολίτευσης, το 1976 και πλέον είναι εξαντλημένο και πάρα πολύ σπάνιο και δυσεύρετο.

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ - ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΡΟΣ 7o

ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΡΟΣ 7ο
          Σελίδες: 215 - 238, Εκδόσεις Παπαζήση
          Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 1976


ΤΟ ΕΓΩ, ΤΟ ΕΜΕΙΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Διάλογος

Όπως το συνηθίζω, παραδίδομαι και πάλι γυμνός στην κρίση του κοινού. Παραμένω, όπως πάντα, ανοιχτός στον διάλογο. Για να πω την αλήθεια, αυτό μου κάνει ευχαρίστηση. Γιατί αποτελεί την πεμπτουσία της ζωής μου. Για ποιό λόγο υπάρχω; Για ποιό λόγο ζω; Θέλω να κρατήσω ακέραιο το ΕΓΩ μου! Μα γι' αυτό χρειάζεται να το ταυτίσω μ' ένα άλλο ΕΓΩ. Και μ' ένα άλλο. Και μ' ένα άλλο. Με χιλιάδες, δεκάδες, εκατοντάδες άλλα ΕΓΩ. Δίχως αυτή τη μέθεξη, πνίγομαι. Χάνομαι. Και γι' αυτόν ίσως το λόγο επιδιώκω την ταύτιση ή έστω το διάλογο ή τον αντίλογο με όσα μέσα διαθέτω. Την Τέχνη, την Πολιτική, τη Σκέψη, τη Δράση.

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

Ο Επιβάτης και το Ραντάρ - Δημοσίευση από το βιβλίο του Ανδρέα Μαράτου

Αγαπητοί αναγνώστες,
Με αφορμή την νέα ηχογράφηση των κύκλων τραγουδιών ΕΠΙΒΑΤΗΣ και ΡΑΝΤΑΡ, δημοσιεύουμε την καταπληκτική ανάλυση του Ανδρέα Μαράτου για τα έργα αυτά, από το βιβλίο του "Ουτοπία κρυμμένη στο σώμα της πόλης, Ο μουσικός κόσμος του Μίκη Θεοδωράκη και η εποχή του".

Ευχαριστούμε θερμά τον Ανδρέα Μαράτο για την παραχώρηση των αποσπασμάτων. 

Τον ευγνωμονούμε για την καταπληκτική μελέτη - δοκίμιο που δημιούργησε, πάνω στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη.

Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΡΑΤΟΥ - του Μίκη Θεοδωράκη

Aγαπητοί αναγνώστες,

Παραθέτουμε ένα απ' τα πιο συγκλονιστικά κείμενα του Μίκη Θεοδωράκη, το οποίο διαβάστηκε απ' την Μαρία Φαραντούρη κατά την διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου του Ανδρέα Μαράτου "ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ - Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ", στον Ιανό στις 15/1/2014.

Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού

Μήνυμα Μίκη Θεοδωράκη για τους Χειμερινους Ολυμπιακούς Αγώνες 2014 στο Sochi της Ρωσίας

Με αφορμή την έναρξη των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2014, στο Σότσι της Ρωσίας, υπενθυμίζουμε το χαιρετιστήριο μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη, που διαβάστηκε στην Αρχαία Ολυμπία στις 21/9/2013...

Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού




Αγαπητοί φίλοι,

Τη στιγμή που με αφορμή τον συριακό εμφύλιο, ηχούν «τύμπανα πολέμου» και τα «μεγάλα αρπακτικά» συσκέπτονται για το πώς θα μπορέσουν για ακόμη μία φορά να επωφεληθούν από αυτό, το μήνυμα του Ολυμπισμού, του Πολιτισμού, του Ανθρωπισμού και της Ειρήνης είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.

Πρόσφατα, έγραψα πως τελικά πίσω από κάθε δολάριο και κάθε ευρώ του κάθε πολίτη υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των όπλων που κατασκευάζουν οι «πολιτισμένοι» για να εξοντώσουν τους «απολίτιστους», εισπράττοντας από τους θανάτους και τις καταστροφές τους κολοσσιαία κέρδη, ώστε να ζουν άνετα και πολιτισμένα και να δίνουν αφ' υψηλού μαθήματα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Η «πολιτισμένη» Δύση των Μνημονίων και η Μέση Ανατολή των όπλων, είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που ευθύνεται για έναν συνεχή, αέναο πόλεμο της αόρατης εξουσίας με μοναδικό σκοπό το κέρδος. Η χώρα μας και ο λαός μας, με τη πολιτιστική κληρονομιά και τους σύγχρονους ήρωες της Παγκόσμιας Ειρήνης, όπως ο Γρηγόρης Λαμπράκης, είναι οι πρώτοι που μπορούν να εναντιωθούν σε αυτή τη τακτική και να φωνάξουν σε όλους «φτάνει πια».

Εύχομαι αυτοί οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες, στη χώρα όπου κάποτε ηττήθηκε ο Ναζισμός, να αποτελέσουν το ξεκίνημα για τη Παγκόσμια Ειρήνη. Όχι με ευχολόγια και ανακοινώσεις, αλλά με πράξεις και έργα.

Mίκης Θεοδωράκης
Αθήνα, 21/9/2013

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ - ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΡΟΣ 6o

ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΡΟΣ 6ο
     Σελίδες: 169 - 212, Εκδόσεις Παπαζήση
      Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 1976

21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967

Λόρκα

Η 21η Απριλίου με βρήκε κάτω από τον αστερισμό του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Μόλις ένα μήνα πριν είχα συνθέσει το τελευταίο μου έργο : έναν κύκλο από 7 ποιήματα του μεγάλου Ισπανού ποιητή μεταφρασμένα από τον Οδυσσέα Ελύτη. Οι πρώτες εβδομάδες της παρανομίας πέρασαν χωρίς καμία μουσική ιδέα. Είχα πολλά άλλα πράγματα να σκεφτώ.

Λυκαβηττός

Τον Ιούλιο κρυβόμουν στο σπίτι του Λελούδα κάτω από το Λυκαβηττό. Είχαμε αγοράσει δύο μαγνητόφωνα για μηνύματα και εκπομπές που βρίσκονταν μέσα στο δωμάτιο μου. Εκεί, κλεισμένος μέρα νύχτα, υπέφερα από τη φοβερή ζέστη. Το παράθυρο έμενε πάντα κλειστό. Μόνο μέσα από τις χαραμάδες του ανάσαινα κι άλλοτες έβλεπα τους ανθρώπους σα σκιές να περνούν στο δρόμο. Έτσι κοιτάζοντας τα δύο μαγνητόφωνα – πρόκληση ήρθε η πρώτη ώρα δημιουργίας.

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πηγή: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
σελ: 282 έως 294


Οι προτάσεις δια στόματος Θεοδωράκη, για την ενοποίηση των δυνάμεων της Αριστεράς, (δηλ. το Ε.Κ.Ε.Α τέσσερα χρόνια πριν προτείνει την Κ.Ε.Α), αποδείχτηκαν συγκεκριμένες και με προοπτική: -Δεν έχουμε παρά να δούμε τη σημερινή πραγματικότητα: Ποιος σήκωσε πρώτος τη σημαία τη σημαία της Εθνικής Ανεξαρτησίας; Ποιος επεσήμανε πρώτος το καρκίνωμα της Αμερικανοκρατίας ; Ποιος φώναξε πρώτος: “Έξω οι Αμερικάνοι!;”, “Έξω από το ΝΑΤΟ!”; Οι Έλληνες κομμουνιστές, η Ελληνική Αριστερά. Και να που ύστερα από τόσους αγώνες, θυσίες και αίμα η πολιτική μας δικαιώνεται πέρα για πέρα από τη ζωή. Σήμερα όλος ο ελληνικός λαός κάνει κτήμα του τα παλιά μας συνθήματα. Και η κυβέρνηση Καραμανλή σπρωγμένη απ' τη δυναμική των πραγμάτων τα κάνει πράξη! Και όμως οι μόνοι που βρισκόμαστε “εκτός νυμφώνος” είμαστε εμείς! Στα καφενεία ακούω: “Να που δικαιώνεται η πολιτική του τάδε ή του τάδε”. Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Ναι, όλοι ξυλεύονται από το δικό μας αίμα. Γιατί εμείς βρεθήκαμε σ' αυτή την κρίσιμη στιγμή διαιρεμένοι, απροετοίμαστοι κι έτσι η παρουσία μας δεν έχει το βάρος που θα ώφειλε να έχει στη διαμόρφωση της εθνικής μας πολιτικής.

2 απ' τα σημαντικότερα έργα του Μίκη Θεοδωράκη επανεκδίδονται




Επιβάτης στην εξουσία αυτού του κράτους που τα κάγκελά του χτίζει υπογράφοντας θανάτους. / Επιβάτης στην υστερία αυτού του τόπου που τα κόκαλα τσακίζει και τα όνειρα του ανθρώπου.

Κώστας Τριπολίτης


Αγαπητοί φίλοι,


Ο Μίκης Θεοδωράκης ηχογράφησε ξανά 2 από τους σημαντικότερους κύκλους τραγουδιών του, οι οποίοι χαρακτήρισαν ολόκληρη την δεκαετία του 80', μέσα απ' την συγκλονιστική ποίηση του Κώστα Τριπολίτη.

Πρόκειται για τα έργα ΕΠΙΒΑΤΗΣ και ΡΑΝΤΑΡ.

Τα έργα αυτά τώρα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Ίσως είναι πιο επίκαιρα συγκρινόμενα ακόμα και με την χρονολογία που εκδόθηκαν για πρώτη φορά.

Είναι καθήκον μας να διαδώσουμε αυτά τα σπουδαία έργα - που δυστυχώς θάφτηκαν απ' την ίδια την εποχή που καυτηρίαζαν - τα οποία ηχογραφήθηκαν εκ νέου υπό την καθοδήγηση του Μίκη Θεοδωράκη και της λαϊκής ορχήστρας "Μίκης Θεοδωράκης", με ερμηνεύτρια την Φωτεινή Δάρρα.

Το αποτέλεσμα των νέων αυτών ηχογραφήσεων είναι το λιγότερο συγκλονιστικό.

Παραθέτουμε το ρεπορτάζ που έκανε το mega channel για το σημαντικό αυτό πολιτιστικό και κυρίως πολιτικό γεγονός.


Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού

ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Κι αρρωσταίνω από την ίδια συνταγή / που δε βρίσκει αυτός ο κόσμος στη ζωή μου εφαρμογή...

Κώστας Τριπολίτης


Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Δημοσκόπηση Θεοδωρακισμού



Αγαπητοί αναγνώστες και φίλοι του Θεοδωρακισμού,

Αυτή την εβδομάδα «εγκαινιάσαμε» μία καινούργια στήλη στον «Θεοδωρακισμό», τη στήλη Δημοσκοπήσεων όπως τη διακρίνετε στα αριστερά της σελίδας μας.

Η αρχή έγινε με μία άκρως ενδιαφέρουσα - κατά τη γνώμη μας - ερώτηση:

«ΠΟΙΟ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ;»

Μία ερώτηση που ίσως φαντάζει απλή, ωστόσο όταν καλούμαστε να την απαντήσουμε, ανακαλύπτουμε πως θα προτιμούσαμε να ήταν διατυπωμένη ως «θεωρείται» και όχι «θεωρείτε»! Θα ήταν πιο εύκολο να απαντήσουμε ποιο έργο θεωρείται ως το κορυφαίο, αν κοιτάξουμε - ενδεχομένως - τις πωλήσεις, την διαχρονικότητά ή την αναγνωρισιμότητά του σε παγκόσμιο επίπεδο!

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Διονύσιε Σολωμέ, σε σέ κράζω!... - του Μίκη Θεοδωράκη









Άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη στο Βήμα της Κυριακής για τον Διονύσιο Σολωμό, 19/1/2014

Ήταν ένας κόκκινος τόμος: ο Διονύσιος Σολωμός με πρόλογο του Πολυλά. Ένα βιβλίο που μεγάλωσα μαζί του. Το θυμάμαι, παιδί στο Αργοστόλι, σε περίοπτη θέση της βιβλιοθήκης του πατέρα μου, που την είχαμε πάντοτε μαζί μας όταν μετακομίζαμε από πόλη σε πόλη, σε κάθε μετάθεσή του ως διευθυντή νομαρχιών ανά την Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Έτσι ήταν που ο Σολωμός βρέθηκε από τότε, και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα αδιάλειπτα να βρίσκεται, μέσα στην καρδιά και τη σκέψη μου. Δεν είναι υπερβολή να πω ότι το έργο του με σημάδεψε. Ήταν, μαζί με τον Παλαμά, η πλατιά πόρτα που άνοιξε για μένα στην ελληνική αλλά και την παγκόσμια γραμματεία. Αλλά, ταυτόχρονα, ήταν και η πρώτη οδός της μύησής μου στα μεγάλα ιδανικά για τα οποία πάλεψα σε όλη μου τη ζωή: αυτά της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της πατρίδας.

Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ - ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΡΟΣ 5o


ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΡΟΣ 5ο
Σελίδες: 145 - 166, Εκδόσεις Παπαζήση
Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 1976

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ 1969
       
Μαρούσι. Μπαίνουμε στο προαύλιο. Φρουροί, αξιωματικοί και υπαξιωματικοί μας πλησιάζουν. 

Έχει νυχτώσει.

Μέσα στο κτίριο γίνεται η “παράδοσις”. Υπογράφεται το πρωτόκολλο και οι σύνοδοί μου φεύγουν. Οι καινούργιοι φύλακες περνούν στα δικά τους. Ψάχνουν τα λίγα πράγματα που κουβαλώ. Μετά η απαραίτητη σωματική έρευνα. 

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πηγή: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
σελ: 267 έως 282

Η απόγνωση του Θεοδωράκη από τις παλινδρομήσεις των υπόλοιπων αντιστασιακών οργανώσεων για ενιαία δράση, την αποτυχία των πρωτοβουλιών του για ενότητα και την τελεσίδικη διάσπαση του Εθνικού Αντιστασιακού Συμβουλίου και του λαϊκού Κινήματος; τον είχε προσανατολίσει πρόσκαιρα, όπως διαπιστώθηκε ήδη, στην υιοθέτηση της “λύσης Καραμανλή” στις αρχές του 1973. Απαραίτητη στο σημείο αυτό σχετική αναδρομή του ίδιου για τις σχέσεις του με τον Κ. Καραμανλή μεσούσης της δικτατορίας: - Η οριστική διάλυση του ΕΑΣ, με τη ματαίωση της ενότητας των αντιστασιακών δυνάμεων, που για μένα ήταν η μόνη περίπτωση να επανέλθει η Δημοκρατία στην Ελλάδα μέσα από τη “σκληρή” λύση, με έστρεψε αναγκαστικά προς τη δεύτερη, τη “μαλακή” λύση, που ήταν πλέον η μόνη εφικτή. Κάθε μέρα που περνούσε ήταν μια τραγωδία.

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Σκέψεις προς τους νέους για το σήμερα και το αύριο της Ελλάδας – του Μίκη Θεοδωράκη

ΠΗΓΗ: 
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ 85 ΧΡΟΝΙΑ
ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙ
Ο συνθέτης αφηγείται τη ζωή του στον Γεώργιο Π. Μαλούχο και μιλά για την ιστορία της νεότερης Ελλάδας
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ
Σελίδες 875 έως 898

Η πικρή προφητική διαπίστωση στο τέλος του προηγουμένου κεφαλαίου ήταν και το τέλος της πρώτης έκδοσης του Άξιος εστί. Τώρα όμως, το 2010, περίπου πέντε χρόνια μετά από εκείνη την έκδοση και οκτώ χρόνια μετά από την ηχογράφηση των συζητήσεων μας, συναντιόμαστε φέτος ξανά, στην επέτειο των 85 σας χρόνων. Και, η στιγμή που συναντιόμαστε, δεν είναι η καλύτερη δυνατή για την Ελλάδα. Η χώρα διέρχεται μία πολλαπλή και βαθιά κρίση, που όμοιά της δεν έχουν ξαναζήσει οι γενιές μετά τη Μεταπολίτευση.  Όχι μόνον οι έφηβοι, οι νέοι εργαζόμενοι ή οι φοιτητές, τα παιδιά που ξεκινούν τώρα τη ζωή τους, αλλά και η γενιά «αιχμής», αυτή των ανθρώπων στα πιο παραγωγικά τους χρόνια, την τέταρτη δεκαετία τους, δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Ανησυχία έχει απλωθεί παντού, φόβος και ανασφάλεια για όλα. Για την αντιμετώπιση των αναγκών της καθημερινής ζωής, για την ανεργία που καλπάζει, για το κοινωνικό κράτος, για την πολιτική σταθερότητα, για τη διατήρηση της κυριαρχίας της χώρας, για όλα... 

Το μεγάλο όραμα* - του Μίκη Θεοδωράκη

ΠΗΓΗ: 
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ 85 ΧΡΟΝΙΑ
ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙ
Ο συνθέτης αφηγείται τη ζωή του στον Γεώργιο Π. Μαλούχο και μιλά για την ιστορία της νεότερης Ελλάδας
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ
Σελίδες 911 έως 914


Βασισμένος στην άποψη του Αναξίμανδρου ότι «ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων που βρίσκονται σε συνεχή πόλεμο μεταξύ τους, η υπεροχή του ενός ή του άλλου […] είναι περιορισμένη και εναλλασσόμενη» αντιμετωπίζω στο κείμενο που παραθέτω με ένα συγκρατημένο (ομολογώ) αίσθημα αισιοδοξίας την παρούσα κατάσταση [Αύγουστος 2010] απευθυνόμενος στο συνέδριο με θέμα «Η Ελλάδα και η Ευρώπη» που διοργάνωσαν ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Φ. Πετσάλνικος και ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Ν. Κακλαμάνης και μου έκαναν την τιμή να με καλέσουν μαζί με συνέδρους από όλη την Ευρώπη.

Η μεγάλη φωτιά* - του Μίκη Θεοδωράκη

ΠΗΓΗ: 
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ 85 ΧΡΟΝΙΑ
ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙ
Ο συνθέτης αφηγείται τη ζωή του στον Γεώργιο Π. Μαλούχο και μιλά για την ιστορία της νεότερης Ελλάδας
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ
Σελίδες 920 έως 925

Στα 2007 άναψε η φλόγα που θα έφτανε στη σημερινή πυρκαγιά που καίει την Ελλάδα και το Λαό μας. Ξεκίνησε με ένα βιβλίο Ιστορίας για τη ΣΤ΄ Δημοτικού, για να εξελιχθεί σε ένα τσουνάμι αμφισβήτησης της εθνικής μας συνείδησης, της ιστορίας του πολιτισμού και της ελληνικότητας με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτή η λέξη. Στην ουσία, όπως αποδείχθηκε, ότι το βιβλίο αυτό υπήρξε η κορυφή του κρυμμένου παγόβουνου, που μας αποκαλύφθηκε ξαφνικά σε όλη του την ανατριχιαστική μεγαλοπρέπεια. Όπως είδαμε πιο πριν στην πραγματικότητα η διεθνής οικονομική κρίση αποβλέπει σε μια εκ βάθρων αναδιάταξη των κοινωνιών με τη συστηματική υποβάθμιση και ουσιαστική εξουδετέρωση των εργαζομένων μέσα στις χώρες του προηγμένου καπιταλισμού (ΗΠΑ-Ευρώπη) με όπλα αφενός την εξαθλίωση των μαζών και αφετέρου την αποκοπή τους από κάθε είδους παραδοσιακά στηρίγματα: εθνικά, ταξικά, ιστορικά, πολιτισμικά στοχεύοντας στην ουσιαστική κατάργηση των συνόρων και της συλλογικότητας, ώστε το Διεθνές Διευθυντήριο, δηλαδή ουσιαστικά το Διεθνές Υπερέθνος -Υπερκράτος να μπορεί να επιβάλει την πολιτική της λεγόμενης Παγκοσμιοποίησης, δηλαδή τη Λογική και το περιεχόμενο μιας Νέας Τάξης, μιας νέας Οικουμενικής Δικτατορίας με θρησκεία το Χρήμα και με ηγέτες τους κρυμμένους ολιγάρχες πίσω από τερατώδεις στρατιωτικο- οικονομικές δυνάμεις κρούσης. 

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ - ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΡΟΣ 4ο

ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΡΟΣ 4ο
Σελίδες: 109 - 141, Εκδόσεις Παπαζήση
Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 1976


Η ΓΕΝΙΑ ΜΑΣ

Στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας, στη Μόσχα, στα 1957, συμμετείχα στο διαγωνισμό συμφωνικής μουσικής. Μαζί με άλλους 300 συνθέτες από όλο τον κόσμο. Η Επιτροπή που θα έδινε τα βραβεία αποτελέσθηκε από συνθέτες από όλο τον κόσμο. Πρόεδρός της ήταν ο Δημήτρης Σοστάκοβιτς.

Το έργο που υπέβαλα, η “Πρώτη Σουίτα για ορχήστρα και πιάνο”, πήρε το Πρώτο Βραβείο. Εκτός από το χρυσό μετάλλιο, στον κανονισμό του διαγωνισμού αναφερόταν ότι το βραβευμένο έργο θα παιζόταν από τη Συμφωνική της Μόσχας, θα γινόταν δίσκος και θα τυπωνόταν. Ύστερα από λίγο καιρό έλαβα γράμμα από τη Μόσχα – στα ρωσικά, φυσικά. Έτρεξα στον ρωσομαθή φίλο καθηγητή Νίκο Σβορώνο. Μου λέει: “Βλέπω πολλά νιέτ”... Πράγματι, κάποιος Σοβιετικός αρμόδιος μου έγραφε: “Η αρμόδια Κρατική (σοβιετική) Επιτροπή έκρινε ότι το έργο σας είναι επηρεασμένο από τον τυπικό φορμαλισμό και δεν είναι κατάλληλο για το σοβιετικό κοινό. Γι' αυτό το λόγο, δεν πρόκειται ούτε να παιχτεί δημόσια, ούτε να γίνει δίσκος”.