Η 3η Συμφωνία του Μίκη Θεοδωράκη στο Ντύσελντορφ!

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Δεκεμβριανά στην Ακαδημία

Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Στις 3 Δεκέμβρη, μέρα σημαδιακή για τη νεότερη ελληνική ιστορία, μαύρη μέρα για όσους έζησαν πριν από εβδομήντα χρόνια τη μεγάλη διαδήλωση στην πλατεία Συντάγματος και είδαν τους συντρόφους τους αιμόφυρτα πουλιά πεσμένα κάτω από τις αστυνομικές δυνάμεις, διάλεξε η Ακαδημία Αθηνών να υποδεχθεί τον Μίκη Θεοδωράκη ως επίτιμο μέλος της.

Μια τιμή που απονέμεται σε θρησκευτικούς ηγέτες και αρχηγούς κρατών (Αϊζενχάουερ, Ζακ Σιράκ, Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν, Κωνσταντίνος Καραμανλής και Κώστας Στεφανόπουλος κ.ά.).


Όταν ο Θεοδωράκης "συνάντησε" τον Στάλιν...



ΑΚΟΥΣΑ ΕΝΑ ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΟ αλλά γνώριμο θρόισμα πάνω απ’ τό κεφάλι μου καί, πρίν προφτάσω νά συνειδητοποιήσω Οτιδήποτε, βρέθηκα ψηλά. Κι όλο ανέβαινα καθώς μέ κρατούσε σφιχτά στήν αγκαλιά του ο ’Αρχάγγελος Μιχαήλ. Πρίν χαθω πίσω απ’ τήν ασημένια βροχή απ’ τούς χιλιάδες μετεωρίτες του ’Ιουλίου, ειδα τόν εαυτό μου καί τούς αλλους καρφωμένους ανάμεσα στά βράχια καί στούς θάμνους. Καθώς ο χρόνος ειχε σταματήσει, τά σώματα ειχαν πάρει τήν επισημότητα των αγαλμάτων.

Τήν ιδια στιγμή βρέθηκα νά κάθομαι αναπαυτικά απέναντι στόν Στάλιν. ’Εκεινος σκυμμένος πάνω απ’ τά χαρτιά του διάβαζε προσεχτικά, ρουφώντας κάπου κάπου καπνό απ’ τήν πίπα του. ’ Ηταν ζεστά καί ηρεμα. Τό μικρό δωμάτιο, στό Κρεμλίνο, μέ τήν ξύλινη επένδυση στούς τοίχους, τόν διακριτικό φωτισμό καί τίς βαθιές δερμάτινες πολυθρόνες, σέ χρωμα βαθύ βυσσινί, ηταν βυθισμένο μέσα σ’ ενα γοητευτικό ημίφως. Πάνω απ’ τόν ωμο του ’Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς στέκονταν, ελαφρά σκυμμένος, περιμένοντας ίσως ν’ ακούσει κάποια παρατήρηση, ο Μαλένκοφ. 

Παρατήρησα πώς ημουν ντυμένος μέ τήν απλή αλλά ανετη στολή του κομισάριου του Κόκκινου Στρατου. Φορουσα μπότες από μαλακό δέρμα, κατάμαυρες, πού κάλυπταν τίς γάμπες μου φτάνοντας λίγο πιό κάτω απ’ τό γόνατο. 'Ως συνήθως, ειχα τό ενα πόδι πάνω στ’ αλλο, κι ενιωθα οτι ο χωρος αυτός καί τά πρόσωπα μου ηταν πολύ οικεία. ’Αποφάσισα νά καπνίσω. Πρίν προλάβω ομως νά βγάλω τά σπίρτα, μιά φλόγα αναψε μπροστά στό τσιγάρο μου. Ρουφώντας αργά καί ηδονικά, γύρισα νά δω τό πρόσωπο στό όποιο ανηκε τό τόσο πρόθυμο χέρι. Καί ειδα τό πρόσωπο του συντρόφου Μπέ- ρια, του οποίου, ως εκείνην τή στιγμή, δέν ειχα αντιληφθεΐ τήν παρουσία. Καθώς κρατουσε ακόμα τό αναμμένο σπίρτο, ειχε γείρει ελαφρά πάνω απ’ τόν ωμο μου. Πίσω απ’ τά μικροσκοπικά ματογυάλια, τό βλέμμα του, οπως πάντα, σπινθηροβόλο. Στά χείλη του ενα ανεπαίσθητο μειδίαμα, σάν νά μου ’λεγε «Τιμή μου νά σέ υπηρετω, δοξασμένε σύντροφε Μίκη».

Αυτή η μικρή διαταραχή απέσπασε τόν σύντροφο Στάλιν απ’ τά χαρτιά του. Σταμάτησε, ύψωσε τό βλέμμα του πρός εμένα καί ειπε μέ κείνη τή χαρακτηριστική γεωργιανή προφορά του, πού τόσο ξαφνιάζει οταν τήν πρωτακους:

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

Περί του Θεοδωρακισμού...



Αγαπητοί Αναγνώστες και Φίλοι,

Η προσπάθειά μας για ανάλυση και διάδοση της «Θεοδωρακικής» φιλοσοφίας και σκέψης, μέσω της παρούσας σελίδας «Θεοδωρακισμός / Theodorakism», αγκαλιάστηκε θερμά και ήδη, μετά από σχεδόν τρεις μήνες, οι προβολές των αναρτήσεων ξεπέρασαν τις 10.000, με ραγδαία αυξανόμενη τάση!


Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ - ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΤΣΑΡΟΥ: ΚΑΤΑ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ

Με αφορμή τη παρουσίαση ενός εξαιρετικού, αλλά όχι και τόσο γνωστού στο ελληνικό κοινό, έργου του Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση Μιχάλη Κατσαρού, "Κατά Σαδδουκαίων", τη προσεχή Τετάρτη (27/11/2013, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης), σας παραθέτουμε μία δική μας παρουσίαση/ανάλυση του έργου.

Οι Συντελεστές το Θεοδωρακισμού
25 Νοεμβρίου 2013


Ακολουθεί η πρόσκληση της παρουσίασης:

Το Περιοδικό & οι Εκδόσεις Οδός Πανός και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του τεύχους 160 του περιοδικού αφιερωμένου στον Μίκη Θεοδωράκη και στην προβολή της ταινίας του καθηγητή Μάκη Βαρλάμη «Κατά Σαδδουκαίων». 
Την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2013, στις 19:00 (ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ), στο Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.
Μιλούν:
Κ. Γεωργουσόπουλος, Μ. Ανδρουλάκης, Χ. Θλιβέρη (επιμελήτρια τ.χ.) και ο τιμώμενος Μίκης Θεοδωράκης
Ο Γιώργος Χρονάς συνομιλεί με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάκη Βαρλάμη για τον ποιητή Μιχάλη Κατσαρό και την ταινία «Κατά Σαδδουκαίων». 
Ακολουθεί η ταινία του Μάκη Βαρλάμη, ο οποίος έρχεται από τη Βιέννη όπου ζει, ειδικά για την παρουσίαση.
Την εκδήλωση συντονίζει ο Γιώργος Χρονάς.

Ποίηση:  Μιχάλης Κατσαρός,

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
‘Έργο αφιερωμένο στη μνήμη του Δημήτρη Δεσποτίδη


ΟΙ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΟΙ

Θρησκευτική, πολιτική αίρεση των Ιουδαίων, που εμφανίζεται κατά τον 2ο αι. π.Χ. Στηριζόταν στην εκκλησιαστική, αγροτική και πολιτική αριστοκρατία, στους ανώτερους υπαλλήλους και στους πλούσιους εμπόρους. Οι Σαδδουκαίοι κατέλαβαν διοικητικές θέσεις στην εκκλησία και την πολιτική ζωή και έγιναν το πολιτικό στήριγμα των Χασμοναίων. Είχαν μεγάλες διαφορές με τους Φαρισαίους στα ζητήματα της λατρείας. απέρριπταν την προσκόλληση των Φαρισαίων για την υπερβατικότητα του Θεού, οι Σαδδουκαίοι πίστευαν στην ανθρώπινη μορφή του και απέρριπταν τη διδασκαλία για το πεπρωμένο και την ανάσταση των νεκρών, την αθανασία της ψυχής κ.ά. Δίδασκαν ότι ο Θεός δεν επεμβαίνει στα ανθρώπινα και πίστευαν στην ελευθερία της βούλησης και την ελευθερία του ανθρώπου να επιλέγει ανάμεσα στο καλό και τι κακό. [1]

Μίκης Θεοδωράκης και Μιχάλης Κατσαρός
 
ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΘΕΤΗ 

Η αντίληψη μιας σύγχρονης μουσικής τραγωδίας διακατέχει τα τρία έργα αυτής της περιόδου (1980-’83), την «Τρίτη και την « Έβδομη Συμφωνία», καθώς και το « Κατά Σαδδουκαίων ».  Και τα τρία έργα στηρίζονται πάνω σε ποιητικά κείμενα , που σηματοδοτούν τη γενική ευαισθησία που διαπερνά το κάθε έργο, αλλά που προπαντός αποτελούν την ιδεοκρατική-στοχαστική ραχοκοκαλιά που γύρω της «χτίζεται» το ηχητικό οικοδόμημα . 

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ - Μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη απο την εξορία (Ζάτουνα) το 1969

«Απόρθητες είναι οι ιδέες και αυτοί που τις υπερασπίζονται ηρωικά, απόρθητες είναι οι ψυχές των Ελλήνων που έχω τάξει κι εγώ να τραγουδώ...» 

Μίκης Θεοδωράκης, Ζάτουνα 23 Απριλίου 1969.





Προς το ΠΑΜ Αγγλίας με την παράκληση να διαβιβασθεί στην Ελληνική Επιτροπή κατά της Δικτατορίας.

Ζάτουνα 23 Απριλίου 1969,

"Αγαπητοί μας φίλοι,
Στις 21 Απριλίου του 1969 κλείσαμε 8 μήνες στη Ζάτουνα. Το χωριό είναι έρημο, μένουν δεν μένουν 20 οικογένειες. Από τις τρεις μεριές είναι περικυκλωμένο από βουνά. Η τέταρτη είναι μια βαθειά χαράδρα ως τριακόσια μέτρα απ΄ όπου περνά ο ποταμός Λούσιος. Απέναντι από την Ζάτουνα υψώνεται το Μαίναλο γιομάτο δάση από έλατα. Το σπίτι μας βρίσκεται στο κέντρο του χωριού πάνω στη δημοσιά. Έχουμε ένα δωμάτιο ευρύχωρο κι ένα μικρό όπου κοιμούνται η Μαργαρίτα με τον  Γιώργο. Τα παιδιά μας πηγαίνουν στο δημοτικό σχολείο που έχει εν όλω 25 μαθητές. Η μέρα μας περνά μέσα στο δωμάτιο. Κάποτε παίζω πιάνο, άλλοτε διαβάζουμε. Τα παιδιά μας απασχολούν. Η Μυρτώ δεν βγαίνει σχεδόν ποτέ έξω από το σπίτι. Όλο το φθινόπωρο και τον χειμώνα είχαμε βροχές και χιόνια και ομίχλη. Τα χιόνια εδώ κάποτε διαρκούν ως τις 20 Μαΐου. 


Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΙ ΦΩΤΟΒΟΛΟ

Εθνική Ανεξαρτησία! Ήταν το σύνθημα που δέσποζε στους τοίχους. Κατακόκκινο όπως  η ζωή. 

«Κάτω η Χούντα!»  
«Δημοκρατία!» 
«Ψωμί-παιδεία-Ελευθερία!»    

Ήξεραν οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου ότι χωρίς Εθνική Ανεξαρτησία δεν μπορείς να έχεις τίποτα. Ούτε δημοκρατία ούτε ψωμί ούτε παιδεία. Και πως λαός χωρίς εθνική ανεξαρτησία δεν μπορεί να είναι ελεύθερος. Γι αυτό το αίτημα για Εθνική Ανεξαρτησία, συσπείρωσε τότε τη  συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων κι ο αγώνας έπαιρνε γενικευμένη διάσταση. 

Η Δικτατορία έγινε όταν οι Αμερικάνοι στη δεκαετία του 1960 απογοητευμένοι από τις αποτυχίες των δικών τους να καθυποτάξουν το μαζικό λαϊκό κίνημα, κατάλαβαν ότι θα έχαναν τον απόλυτο έλεγχο της χώρας. Όταν διαπίστωσαν ότι οι φίλοι τους, δηλαδή ο θρόνος, η μοναρχοφασιστική Δεξιά και το Κέντρο, απέτυχαν να διαλύσουν το μεγάλο λαϊκό κίνημα και το κίνημα των Λαμπράκηδων, τότε κατέβασαν τα τανκς.    

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Οι Αρκαδίες του Μίκη Θεοδωράκη

Κείμενο: Αποστόλης Γιαννακίδης    11.10.2007 

Βρισκόμαστε στην Αθήνα, την άνοιξη του 1967. Ο κίνδυνος επερχόμενου στρατιωτικού πραξικοπήματος γινόταν όλο και πιο έντονος.

Ο Μίκης Θεοδωράκης βλέποντας την αδράνεια της Αριστεράς, με πρωτοβουλία του καλεί τους Λαμπράκηδες να συγκεντρωθούν στις 21 Απριλίου ώστε να συζητήσουν και να αποφασίσουν τις επόμενες ενέργειές τους, οι οποίες θα πρέπει να είναι μελετημένες και προσεγμένες.

Την περίοδο αυτή ο Θεοδωράκης έχει μόλις τελειώσει την ηχογράφηση των τραγουδιών του δίσκου «Θαλασσινά φεγγάρια» με ερμηνευτές την Βίκυ Μοσχολιού και τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Παράλληλα, ετοιμάζει τον νέο του δίσκο «Romancero Gitano» του Federico García Lorca σε ελεύθερη απόδοση του Οδυσσέα Ελύτη, αλλά και έναν κύκλο τραγουδιών του Μάνου Ελευθερίου με τίτλο «Λαϊκά».

Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

VIDEO ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ




ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Αναδημοσιεύσαμε στο blog μας το άρθρο του κ. Παληοτάκη, μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη (ΔΝΛ) http://theodorakism.blogspot.gr/2013/11/blog-post_7.html#more, για την ημερίδα που είχε διοργανώσει η Εταιρία Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ) www.emian.gr με θέμα «Ιστορικές προσεγγίσεις για τη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη (ΔΝΛ)». Όπως μας ενημερώνει με το άρθρο του ο κ. Παληοτάκης, στην ημερίδα δεν είχε προσκληθεί ο πρόεδρος της ΔΝΛ Μίκης Θεοδωράκης. Ο Γραμματέας Τάκης Μπενάς, ο νομικός υπεύθυνος της οργάνωσης Χριστόφορος Αργυρόπουλος καθώς επίσης και οι ίδιοι οι Λαμπράκηδες. Η ημερίδα επρόκειτο να γίνει την Πέμπτη 7-11-2013. Αναβλήθηκε λόγω της επέμβασης των ΜΑΤ στην ΕΡΤ.
Μετά την αναδημοσίευση του άρθρου τού κ. Παληοτάκη, δεχθήκαμε δεκάδες μηνύματα και τηλεφωνήματα που καταδίκαζαν την ενέργεια αυτή με μια λέξη: ντροπή! Οι φίλοι του blog μας ζήτησαν να τοποθετηθούμε γι αυτή «την κατάπτυστη πράξη», όπως την χαρακτήρισαν.

Εμείς πιστεύουμε ότι η συγκεκριμένη απόφαση της Διοίκησης της ΕΜΙΑΝ είχε συγκεκριμένο στόχο: Την απόκρυψη από την ελληνική νεολαία της ιστορίας και των επιτευγμάτων της Νεολαίας Λαμπράκη κατά την περίοδο 1963-1967. Για να μην αποτελέσει παράδειγμα και σημείο αναφοράς για τη σημερινή νεολαία.
Μέσα από μια καθαρά συστημική ενέργεια οι συντελεστές της ημερίδας, αποκλείοντας τα στελέχη και τα μέλη των Λαμπράκηδων και κυρίως τον πρόεδρο της οργάνωσης Μίκη Θεοδωράκη, συνειδητά αποφάσισαν να αποκρύψουν από την κοινωνία και κυρίως τη νεολαία ότι ο αγώνας των Λαμπράκηδων ήταν αγώνας πατριωτικός και ταξικός με στόχους: την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή Δημοκρατία και την Εθνική Αναγέννηση.
Αποφάσισαν να αποκρύψουν ότι ο Μίκης Θεοδωράκης μαζί με τους Λαμπράκηδες, μέσα σε 45 μήνες κατάφεραν να ιδρύσουν 500 Λέσχες Λαμπράκηδων σε όλη την Ελλάδα και να εγγράψουν 300.000 μέλη. Δημιούργησαν ένα τεράστιο επαναστατικό και πολιτιστικό νεολαιίστικο κίνημα, που μέχρι τότε η Ευρώπη δεν είχε γνωρίσει.
Αποφάσισαν να αποκρύψουν ότι η Νεολαία Λαμπράκη ήταν το πρώτο επαναστατικό κίνημα που έκανε πράξη την πολιτιστική επανάσταση. Αυτό ήταν το επίτευγμα του Μίκη Θεοδωράκη.

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2013

Χρόνια Πολλά, Μίκη των Ελλήνων και του Κόσμου!

Αγαπητοί Αναγνώστες του Θεοδωρακισμού,

Σήμερα είναι η ονομαστική εορτή του Μίκη Θεοδωράκη.

Ο Ελληνικός λαός όπου γης, εύχεται χρόνια πολλά και καλά σε εκείνον και την οικογένειά του.

Του εύχεται υγεία, μακροημέρευση και διαρκή έμπνευση.

Χρόνια πολλά Μίκη των Ελλήνων και του Κόσμου!


Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού


Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

ΓΡΑΠΤΗ ΑΛΛΑ ΗΧΗΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΕΣ

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι

Έλαβα το ενημερωτικό σημείωμα - δεν τολμώ να το ονομάσω πρόσκληση -  για την Επιστημονική ημερίδα που διοργανώνει η ΕΜΙΑΝ, με θέμα «Ιστορικές προσεγγίσεις για τη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη (ΔΝΛ)».

Διαβάζοντας τον τίτλο, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο μεγάλη ήταν η χαρά και η συγκίνησή μου! Υπήρξε το μεγάλο μου όνειρο, η διακαής επιθυμία μου - χρόνια τώρα - να μελετηθεί και να αναδειχθεί ο ρόλος και η δράση της γενιάς μας, αυτής της σισύφειας (όπως την ονομάζω εγώ) γενιάς, που - μέσα σε 45 μήνες δράσης - ένωσε τόσες χιλιάδες νεολαίων σ' ένα κοινό αγώνα και που υπέστη βασανιστήρια και υπέφερε επί Χούντας. Και τα χρόνια που ήρθαν δεν δικαίωσαν ούτε τους αγώνες μας ούτε τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν τίμια, ειλικρινά και με αυταπάρνηση στο πλευρό των Λαμπράκηδων και των νέων μας, στο πλευρό του λαού μας, που πήρε ξανά θάρρος και ανέκτησε τις ελπίδες του για ένα καλύτερο αύριο, λίγο πριν έρθει η Δικτατορία να τσακίσει τα όνειρα όλων μας και να βυθίσει τη χώρα βαθιά στην ανομία και την οπισθοδρόμηση και να οργανώσει το «ξεπούλημα» που κάποιες πτυχές του νιώθουμε σήμερα.

Διαβάζοντας την ενημέρωση που μου εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, την ευχάριστη έκπληξη και τη χαρά τη διαδέχθηκαν σκέψεις πολλές, που θα ήθελα να καταγράψω και να σας κάνω κι εσάς κοινωνούς.

Μελετώντας τη σύνθεση όσων συμμετέχουν - ομιλητών και συντονιστών - έχω να παρατηρήσω μια ηχηρή απουσία παλαιών Λαμπράκηδων. Μπορεί να μην ήταν όλοι οι παλιοί Λαμπράκηδες επιστήμονες - ιστορικοί και κοινωνιολόγοι - για να αναλύσουν το «φαινόμενο», αλλά δεν μετράει ότι ήταν αυτοί που έζησαν το Κίνημα και πάλεψαν γι' αυτό και βασανίστηκαν;...

Συνέντευξη Μίκη Θεοδωράκη για την Νεολαία Λαμπράκη, 2005

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Τα κόμματα ευθύς μετά τον Εμφύλιο δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας μηχανισμός ψηφοθηρικός και στην περίπτωση των κομμάτων εξουσίας, ρουσφετολογικός. Όπως περίπου γίνεται και σήμερα. Μια δεκαετία μετά τη λήξη του εμφυλίου ήταν πολύ λίγο διάστημα για να αποστρατευτούν οι πραγματικές δυνάμεις εξουσίας που βρίσκονταν μέσα στον στρατό, στην αστυνομία, το κράτος και το παρακράτος και που ήταν κάτω από τον άμεσο έλεγχο των αμερικανών και των ντόπιων συνεργατών τους δηλαδή τον θρόνο, την εθνικόφρονο πολιτική ηγεσία (δηλαδή όλους τους πρωτεργάτες πολιτικούς πέραν της Αριστεράς) το μεγάλο οικονομικό κεφάλαιο, τα παραδοσιακά «τζάκια» και το επιστημονικό-πνευματικό-καλλιτεχνικό κατεστημένο. Απόδειξη ότι ο σκληρός εμφυλιο- πολεμικός πυρήνας έμεινε αλώβητος αποτελεί η δυνατότητα μιας χούφτας αξιωματικών να κατακτήσουν εύκολα τους μηχανισμούς και να ελέγχουν απολύτως τη χώρα για μια επταετία.

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ και ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΕΠΙΤΑΦΙΟ»

Σας παρουσιάζουμε, ακόμη, ένα βίντεο που βρήκαμε – προφανώς από το αρχείο της ΕΡΤ, για το οποίο ακόμη περιμένουμε επίσημη απάντηση για την τύχη του – με μια σπάνια συνέντευξη του ποιητή Γιάννη Ρίτσου και του συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, με θέμα τους τον «Επιτάφιο».

Ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος διαβάζει την ποίηση του «Επιταφίου» και μας δίνει τη γνώμη του για την ποίηση που εξανθρωπίζει, που δίνει οράματα και που μπορεί να μας οδηγήσει από την παρακμή στην ανάταση.

Ακούμε και βλέπουμε την ερμηνεία του «Επιταφίου» από τη Μαρία Φαραντούρη υπό τη διεύθυνση του Μίκη.

Ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρεται και στις στιγμές της πρώτης επαφής του με το έργο που του έστειλε ο Ρίτσος. Μελοποίησε επτά από τα ποιήματα και τα έστειλε στον Ρίτσο. Για τον ποιητή, όπως ο ίδιος δηλώνει, ήταν τα πρώτα ποιήματά του που μελοποιούνταν. Διαπίστωσε πως η μια τέχνη πλησίασε κι έδεσε αρμονικά με την άλλη. Ένα συμβάν, μια φωτογραφία, μια απεργία, ένας θάνατος έγινε ποιητικό γεγονός, σύμβολο, γέννησε ένα έργο που εμπεριέχει διαχρονικά το έπος του ελληνικού λαού.

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Αναγγελία Δημοσίευσης



Αγαπητοί Αναγνώστες,

Το ιστολόγιο "Θεοδωρακισμός" για πρώτη φορά αύριο, Σάββατο 2/11/2013, θα προβάλει επίσημα στην δημοσιότητα τα 40 σημεία - προϋποθέσεις που έθεσε η Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών ΣΠΙΘΑ προς τον ΣΥΡΙΖΑ για διαβούλευση, με βάση τα οποία οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε πολιτική συνεργασία στις εκλογές του 2012.

Οι Συντελεστές του Θεοδωρακισμού

ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ: ΤΟ ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ


Είναι γνωστή η σημασία που έχει για τον Έλληνα η απόκτηση της δικής του στέγης, την οποία ο νέος νόμος με μια λέξη δημεύει.

Από αρχαιοτάτων χρόνων, ο Έλληνας είναι  στενά συνδεδεμένος με το σπίτι του. Την οικία, απ’ όπου προέρχονται οι λέξεις  οίκος, οικογένεια και  κατοικία, που ήταν δημιούργημα της θεάς Εστίας. Τη Θεά αυτή οι Έλληνες τιμούσαν ιδιαίτερα, καθώς πίστευαν ότι προστάτευε όχι μόνο την οικία αλλά και το οικογενειακό άσυλο και την αρμονική οικογενειακή ζωή. Στο κέντρο κάθε σπιτιού βρισκόταν η κυκλική εστία  όπου έκαιγε η ιερή φλόγα.  Η  αμόλυντη φωτιά που άναβε μόνον από τον ήλιο. Μεγάλη συμφορά περίμενε τον οίκο αν έσβηνε η φωτιά.  Σε κάθε πόλη υπήρχε ένα άγαλμα της Θεάς όπου έκαιγε άσβηστο το Ιερό Πυρ. Αν έσβηνε, αυτό σήμαινε είτε ότι η πόλη είχε ερημωθεί είτε ότι προμηνύονταν  μεγάλη καταστροφή.

Ακόμα και σήμερα στα χωριά ακούμε τους γεροντότερους να μιλάνε για το βιός τους, έτσι που η λαλιά μας συνδέει την οικία μας  με τη ζωή (βίος).